België

Nog 5 keer slapen, en dan is het weer tijd voor een tijdje België. Een hele maand deze keer. En ik kijk er echt wel naar uit om eens weer een hele tijd met de kinderen te spenderen. Maar ook andere dingen staan op het programma, zoals het verplichte tandartsbezoek, het bezig zijn met de aankomende examenperiodes, familiebezoekjes, en zovele andere dingen. Dus nu al mijn excuses aan iedereen die ik niet zal kunnen zien.

En nu vlug even naar de site van het KMI om te zien welke kleren ik moet meenemen. Ik vrees er voor...

Stand Up

Vorig weekend was het weer zover, het jaarlijkse "Stand Up and Take Action" weekend. Tijdens dat weekend vraagt de UN aan mensen wereldwijd om recht te staan tegen onrecht en armoede. Dit jaar was het voor mij dan ook weer proberen zo creatief mogelijk te zijn, en zoveel mogelijk mensen op éénzelfde plaats te laten rechtstaan. Toeval was dat het Stand Up weekend dit jaar samenviel met de finales van Model UN in Kaapstad. De finalisten zélf al laten opstaan was al een eerste stap, maar daar ging het uiteindelijk amper om 200 participanten. Dat moést beter kunnen.

Dus maar contact opgenomen met de Zuidafrikaanse Rugbybond. Want net datzelfde weekend werd ook de halve finale van de beker gespeeld, tussen Western Province (Kaapstad) en die Blou Bulle (Pretoria). Meer dan 50.000 man in één klap. Al iets meer de moeite. En wat raad je? De bond ging akkoord!

Snel een megaspandoek van 7 op 10 meter laten printen, wat schoolkids opgetrommeld, en het resultaat zie je op de foto's. En ikke fier!

Ook te zien op Youtube...

http://www.youtube.com/watch?v=u1GRy8qD-n8

Petrichor

Ik heb zonet een nieuw woord geleerd. Een mooi woord ook nog. En het klinkt zoals het moet klinken. Petrichor. Of 'ozon', zoals sommigen het ook noemen. Ik tot voor kort trouwens ook.

Petrichor. De geur van regen na een zomerdag. Volgens sommigen is het de geur die je ruikt na wekenlange droogte en dan ineens een echt onweer, maar hier ruikt het altijd zo. Zelfs al is de regen nog maar pas 24 uur geleden. Maar overdag is het hier dan ook zo warm dat de grond tegen de avond al weer lekker warm is. En de Petrichor weer alle kansen krijgt. Of zoals het in de Volkskrant stond:

Als de donder, die al een uurtje dreigend in de verte hing, eerder dan verwacht over je heen rolt. Als de eerste dikke regendruppels kratertjes slaan in het mulle zand. Als de drukkende deken van de zomerhitte wordt weggetrokken en je plots weer adem kunt halen. Als de wereld opeens anders ruikt – nieuwer, frisser en opgeruimder.

En het werd zomer...

De zomer is nu wel echt in het land. Overdag temperaturen die probleemloos de 30 graden overschrijden, en nachten die flirten met de 20 graden grens. Zalig weertje. En oktober is dan ook weer jacarandamaand. Pretoria staat vol met deze bomen -vandaar ook de ondertitel van deze blog- en ziet weer helemaal paars. Waar je ook kijkt zie je paarse bloesems. Spijtig genoeg ook al veel op de grond en in de straat. Want het heeft hier de afgelopen week een paar keer serieus geonweerd en de bloemetjes kunnen daar niet goed tegen. Maar blijkbaar is België de jongste dagen ook niet gespaard van onweders.

Probleem hier is dat de bloemetjes, eens ze natgeregend zijn, heel snel gaan rotten en de wegen in geen tijd spekglad maken. Met als logische gevolg een stijging van de verkeersongelukken. Dus hier geen slipcursus voor sneeuw en ijs, maar wel voor jacarandabloemetjes.

Ik zal maar snel nog wat profiteren van de zomerzon, want november in België lijkt me niet direct de meest zonnige periode. Of het zou moeten zijn dat de klimaatverandering ook hier even tussenkomt...