Let me tell you 'bout Pretoria

Wat geweest is, is geweest...

2011-02-05T11:36:00.001+02:00

Na bijna 3 jaar zit Zuid-Afrika er op. Het is mooi geweest...

Vanaf 1 maart: http://www.verhellen.com

Even snel tussendoor...

2010-06-29T12:42:00.001+02:00

Een dezer nog eens een update rond de wereldbeker. Maar ondertussen toch even dit meegeven:

http://diplomatie.belgium.be/nl/Newsroom/Nieuws/Perscommuniques/os/2010_os/juni/ni_240610_8_goals_for_africa.jsp?referer=tcm:314-102739-64

Een update

2010-06-15T14:26:00.003+02:00

Enkele observaties na 5 dagen WK:

De Bafana Bafana made us proud!
De vuvuzela's klinken in het stadion minder storend dan op TV. Oordopjes zijn echter wel aan te raden, maar spijtig genoeg uitverkocht.
Veel mooi voetbal is er nog niet te zien geweest, veel blunders daarentegen wel.
Ik verwacht morgen geen kat op het werk Niet alleen spelen de Bafana weer, maar het is ook een nationale feestdag. Uitgezonderd voor de UN! Maar ik vrees dat er dat -gezien reden 1- veel zullen 'vergeten' zijn
Alles verloop verbazend goed georganiseerd. Ik was zondag zelf op een match en alles verliep vlekkeloos.
Vandaag verwachten we onze eerste vriesnacht (-1), dus er gaan er hier veel verschieten. Vooral het Oranje Legioen dat hier net buiten Pretoria kampeert. Letterlijk!

En ik? Proudly South African!

Ke Nako!

2010-06-09T15:25:00.003+02:00

It is time!

Over exact 48 uur weerklinkt het eerste fluitsignaal van de allereerste wereldbeker op Afrikaanse bodem. De de WK koorts stijgt hier zienderogen. President Zuma riep de bevolking op om vandaag, om 12u precies, de straat op te komen en gedurende 5 minuten zo luid mogelijk op de vuvuzela te blazen. En hoezeer ik dat ding ook haat rond een voetbalveld, vandaag, om 12u, creeerde het een enorme verbondenheid onder alle Zuidafrikanen. Miljoenen mensen over het hele land beantwoordden de oproep van de president, en bliezen hun longen door de vuvuzela. Ik ook. Voor ons kantoorblok waren we met minstens 200 om de wereldbeker te verwelkomen.

Morgen is er het openingsconcert met oa Shakira en Black Eyed Peas, en dan op vrijdag, om 16u, de eerste aftrap, met het gastland tegen Mexico. Ik hoef jullie dus niet te vertellen dat de koorts zijn hoogtepunt nog lang niet heeft bereikt.

Feel it, it is here...

Koning Winter

2010-06-03T08:53:00.002+02:00

Koning Winter is in het land. Geen T-shirtje meer tijdens mijn fietstocht naar kantoor, maar eerder een warme pull. En ook koude handen zijn mijn deel, deze dagen. Toch 's ochtends.

Overdag blijft de temperatuur nog steeds hangen rond een aangename 20 graden, maar 's avonds en 's nachts wordt het frisjes. Van zodra de zon verdwijnt -en in deze periode van het jaar is dat rond kwart over 5- daalt de temperatuur tot onder de 5 graden. "Refreshingly cool" noemen ze dat hier op het weerbericht, maar daar zijn mijn Zuidafrikaanse collega's het absoluut niet mee eens. Zij dragen mutsen, sjaals, dikke laarzen gevuld met wol, etc....

Maar het zijn wel mooie dagen: stralend blauwe hemel, 's nachts schitterende sterrenpracht, en geen neerslag meer sedert begin mei. De eerste regens worden ergens begin oktober verwacht.

En laat dit bericht meteen een waarschuwing zijn voor degenen onder jullie die naar Zuid Afrika komen voor de wereldbeker. Breng warme spullen mee! De meeste matchen worden gespeeld als het al donker is, en dan wordt het koud. Dus niet enkel T-shirts, korte broeken en slippers meebrengen, maar ook schoenen, fleece truien, sjaals, kersenpitjes en warm bloed...

8 goals for Africa

2010-05-15T08:22:00.005+02:00

Gisteren, vrijdag 14 mei, was het eindelijk zover. De geboorte van mijn nieuwe baby, de wereldwijde lancering van de campagne '8 goals for Africa'. Het was de bekroning van een aantal maanden veel en vooral hard werken.

Een beetje achtergrond misschien.

In het jaar 2000 ondertekenden alle wereldleiders een soort contract, een belofte om tegen het jaar 2015 8 belangrijke afspraken na te komen: de Millennium Ontwikkelingsdoelstellingen. 8 afspraken die hen bonden om de te vechten voor gelijke kansen, garanties voor basisonderwijs, bestrijding van AIDS, malaria en extreme honger,...

We zijn ondertussen 2010 en er is nog veel werk aan, aan het verwezenlijken van die doelstellingen. Meer nog, de overgrote meerderheid van de wereldbevolking is zich zelfs niet bewust van het bestaan van de Millenniumdoelstellingen, laat staan van de belofte die hun wereldleiders in 2000 maakten. Hoog tijd dus om daar verandering in te brengen, dachten we hier bij de Verenigde Naties in Zuid-Afrika. Waarom niet de wereldbeker gebruiken als ideaal platform om de wereld over het bestaan van de Millenniumdoelstellingen te informeren?

Begin januari rijpte het idee om een Pan-Afrikaanse song rond de doelstellingen te produceren en wereldwijd te verspreiden op de figuurlijke vooravond van de wereldbeker. Met mijn 7 jaar werkervaring in Afrika, gecombineerd met meer dan 10 jaar ervaring in de (Belgische) media, én mede door het feit dat ik hier werk als communicatieadviseur voor de Verenigde Naties, bleek ik de ideale persoon te zijn om het hele productieproces te coördineren en te begeleiden. En het werd een moeilijk, lastig maar heel mooi project. Artiesten contacteren en contracteren, een productiehuis met ervaring selecteren, onmogelijke deadlines opleggen en nakomen, etc... Maar het is gelukt. Toen we begin april in Kaapstad de studio indoken, bleken we een heel fraaie line up te hebben: Angelque Kidjo, Baaba Maal, Hugh Masekela, Yvonne Chaka Chaka, om er maar een paar te noemen. Producer werd Arthur Baker, indertijd wereldberoemd als producer van de anti-Apartheidsong "Sun City", maar nu vooral bekend als producer van oa Bob Dylan en Bruce Springsteen. 5 dagen studio later was '8 goals for Africa' een feit.

En afgelopen vrijdag was het dan zo ver, de geboorte van de song, officieel voorgesteld in Alexandra, één van de achtergestelde wijken van Johannesburg. Een kleine plechtigheid met als hoogtepunt de eerste download door één van de grote piefen van de UN. Het baby'tje werd uit handen gegeven aan de wereld. Het is van een ideetje tot een volwaardige song geëvolueerd. Nu is het aan de song zélf om op te groeien, op eigen benen te staan, groot te worden en de wereld te veroveren.

De song is gelanceerd, nu is het volop werken aan de verspreiding ervan. En iedereen kan daar aan meehelpen. Zowel de song als de video zijn gratis te downloaden en mag overal rechtenvrij gebruikt worden. Je vindt er ook alle info rond de campagne en de artiesten, foto's van de opnamesessies, enzovoorts.

http://www.8goalsforafrica.org

En nu maar hopen dat het een wereldhit wordt...

8 Goals For Africa from 8 Goals For Africa on Vimeo.

Wereldbekerterminologie

2010-05-10T10:23:00.002+02:00

Morgen zijn we exact 1 maand voor de start van de wereldbeker, dus de hoogste tijd om jullie in te wijden in de WK terminologie. Nee, geen uitleg over buitenspelval of het competitieverloop, maar een introductie tot een aantal woorden en begrippen die je misschien zal horen tijdens de wereldbeker. Door op de woorden in een ander kleurtje te klikken krijg je een illustratie van het desbetreffende item te zien.

Vuvuzela: Lange trompet, gemaakt van plastiek, die een enorm enerverend geluid maakt. Iets tussen het geluid van een olifant en een kolonie zoemende muggen. Voor de Zuidafrikanen het ultieme instrument om hun team aan te moedigen.

Zakumi: De officiële mascotte van het WK, in de vorm van een groen luipaard. De "za" in de naam staat voor Zuid Afrika, "kumi" betekent 10 in een groot aantal Afrikaanse talen. De 10 verwijst naar 2010.

Makarapa: Een soort uitgesneden mijnwerkershelm, verwijzend naar het favoriete team van de drager. Het favoriete hoofddeksel van de Zuidafrikaanse voetbalfan.

iDiski: "voetbal" in een aantal Zuidafrikaanse talen. Er bestaat ook een Diski dance die door heel wat Zuidafrikanen wordt ingeoefend.

Laduma: "Goal!!!!" in een aantal Zuidafrikaanse talen. Wordt na het scoren van een doelpunt dan ook luidkeels geschreeuwd door de supporters.

Ayoba: betekent "cool!' en wordt als WK slogan gebruikt door één van de grootste WK-sponsors: MTN. De slogan is dan ook overal in het straatbeeld te zien, en zal ook op de reclameborden rond de velden verschijnen.

En nu, oefenen maar...

Wereldbekerkoorts

2010-05-03T14:34:00.004+02:00

De wereldbekerkoorts neemt stilaan toe in het land. Nog 39 dagen en het is zover: de openingsmatch van de eerste wereldbeker op het Afrikaanse continent. Zijn ze er klaar voor? Ja en neen.

Laat mij beginnen met een aantal 'neen's. Is niet klaar: de hogesnelheidtrein, de snelwegen in en rond Pretoria en Johannesburg, parkings rond 2 stadions. Maar dat zijn blijkbaar details.

Wel klaar zijn oa de stadions, de hotels en vooral de enorme prijsstijgingen in het land! Inkomprijzen voor attracties en nationale parken, tickets voor binnenlandse vluchten, prijzen voor accomodatie swingen de pan uit, en zijn bijna niet meer te betalen voor de gemiddelde Zuidafrikaan. En wat nog het meeste steekt zijn de hele dure ticketprijzen voor het WK zelf. Waar een ticketje voor een topmatch hier normaal gezien rond de 3 euro kost, zijn de goedkoopste WK tickets 14 euro. Totaal onbetaalbaar voor het grootste gedeelte van voetbalminnend Zuid Afrika. En als ze dan toch tickets kopen, dan gebruiken ze in vele gevallen het geld dat eigenlijk bedoeld is voor de school fees van de kinderen.

Maar wat vooral klaar is, is de 'spirit'. De Zuidafrikanen worden stilaan gek. Elke vrijdag loopt iedereen hier in voetbalshirt rond, de vuvuzela's weerklinken overal, alle reclameborden verwijzen naar het WK, de kranten staan er vol van. Enfin, het land ademt WK koorts.

Nu alleen maar hopen dat Bafana Bafana, het nationale elftal, de hooggespannen verwachtingen kan inlossen...

Impressies van het voorbije weekend

2010-04-07T13:33:00.002+02:00

Het lied

2010-03-26T08:28:00.002+02:00

Alle contracten zijn getekend, de muziek is gecomponeerd, de teksten zijn geschreven. We kunnen volgende week woensdag dus met een gerust gemoed naar Kaapstad. Want daar wordt het officiele UN MDG-lied opgenomen, een liedje rond alle Millenniumdoelstellingen dat wordt uitgebracht naar aanleiding van de wereldbeker. Het liedje wordt ingezongen door 8 internationale Afrikaanse sterren en het is de bedoeling dat het een wereldwijde hit wordt. En dat zou ook wel kunnen, want de song wordt op een zo wijd mogelijke manier gratis verspreid. Je zal het vinden op iTunes, op sites van de UN en op alle mogelijke andere sites. Gewoon gratis te downloaden, waar vind je dat nog, de dag van tegenwoordig?

En wie er meezingt en -speelt? Hugh Masekela, Angelique Kidjo, Baba Maal, Yvonne Chaka Chaka, Oliver Mutukudzi, The Soweto Gospel Choir, etc... Voor velen onder jullie misschien nobele onbekenden, maar hier op het continent echt wel grote sterren.

Woensdag vertrek ik naar Kaapstad to volgende week maandag, voor de opnamesessies. En dan nog 4 keer slapen en ik ben weer even in het Belgenlandje...

Human Rights Day

2010-03-22T08:20:00.006+02:00

Het is stilletjes in de straten van Pretoria. Gisteren was het Human Rights Day, de dag waarop de Sharpeville massacre, exact 50 jaar geleden, herdacht werd. Aangezien de feestdag op een zondag viel, krijgen de Zuid-Afrikanen vandaag een vrije dag, maar wij moeten werken.

Het zogenaamde bloedbad van Sharpeville was een incident op 21 maart 1960 in Sharpeville, Zuid-Afrika, waarbij de politie het vuur opende op zwarte demonstranten. Meer dan 20.000 inwoners demonstreerden tegen de pasjeswetten die hen belemmerden in hun bewegingsvrijheid en hen verplichtten om op vordering hun identiteitsbewijs te tonen. De demonstratie was georganiseerd door het Pan-Afrikaans Congres. De politie schoot op de demonstranten, waardoor 69 doden en vele gewonden vielen. De regering van Hendrik Verwoerd raakte door dit bloedbad in een isolement. De kritiek binnen het Brits Gemenebest leidde ertoe, dat Zuid-Afrika zich uit die gemeenschap losmaakte en op 31 mei 1961 een republiek stichtte.

Het is wel fijn dat het zo stilletjes is, want ik moet straks –nog maar eens- naar Johannesburg, en de files kunnen verschrikkelijk zijn. Op een doordeweekse dag kan je ’s morgens meer dan 2 uur in een file staan. En dat voor amper 45 km...

De dierentuin

2010-03-10T11:14:00.003+02:00

Mijn huis lijkt stilaan op een dierentuin. Er zijn natuurlijk mijn vissen. En een aantal maanden geleden was er nog het verhaal van de spin. En wie mijn FaceBook zo nu en dan in de gaten houdt, weet ook dat mij gekko blijkbaar onlangs bevallen is. Want er lopen nu ook 2 kleintjes op de muur.

Maar deze keer was ik niet echt opgezet met mijn nieuwe bezoekers. Gisterenavond zat het plafond van mijn keuken en mijn woonkamer vol mieren. Duizenden en duizenden mieren. Wat zeg ik? Tienduizenden en tienduizenden! Met als gevolg, 5 minuten en een halve fles Doom later een genocide van ongekende omvang. Hopelijk is het nu duidelijk dat ze niet welkom zijn. En ik hoop ook dat mijn gekko's niet teveel van die mierenlijkjes opeten, zodat ze ook niet vergiftigd worden.

Hoe dan ook een hele dierentuin, waarbij de ene dieren al wat meer welkom zijn dan de anderen. Zolang ik maar geen bezoek krijg van slangen of hadida's, laat staan van een olifant...

2 jaar

2010-03-03T09:29:00.002+02:00

Vandaag is het exact 2 jaar geleden dat ik in Zuid-Afrika aankwam. 2 jaar lijkt lang, maar eigenlijk is het voorbij gevlogen. Er is dan ook ontzettend veel gebeurd, zowel privé als professioneel. Maar wat allemaal, daarvoor moet je de blog maar eens herlezen.

Maar ook de zeer nabije toekomst ziet er fijn uit. We zijn hier bezig met de productie van een song rond de millenniumdoelstellingen voor de wereldbeker. Het liedje volgt de traditie van producties zoals "We are the world" of "Do they know it's Christmas". Mensen die al iets ouder zijn zullen zich die nummers nog wel herinneren van toen Ethiopie in de jaren '80 in het nieuws kwam vanwege de hongersnood. Wel, onze song hanteert hetzelfde principe: een 8-tal artiesten die elk een deel van de song voor zich nemen. Welke artiesten het zijn, kan ik nog niet kwijt, maar denk gewoon aan een aantal grote namen uit de Afrikaanse muziek. Eind maart gaan we opnemen in Kaapstad.

Ik hou jullie verder op de hoogte van de vorderingen...

Boete voor auto die in orde is

2010-02-23T08:56:00.001+02:00

Onwaarschijnlijk artikel over een man die beboet wordt omdat zijn auto in orde is. Het is in het Afrikaans, wat het voor jullie nog extra leuk zou moeten maken. Enkele woorden ter verduidelijking:

padwaardig: verkeerswaardig

bakkie: pick up truck

trurat: achteruit (op versnellingsbak)

truligte: achteruitlichten

Je kan het artikel vergroten door er op te dubbelklikken

Veeeeeeel te lang geleden

2010-02-22T11:06:00.006+02:00

Beste lezer,

Mijn oprechte excuses voor de lange afwezigheid op deze blog. Ja, ik leef nog. Nee, ik ben niet kwaad. Nee, ik heb ook geen depressie. Ja, ik woon en werk nog altijd in Zuid-Afrika. Voila, een antwoord op de vragen die onlangs van zowat overal kreeg.

Wat mijn verblijk in Zuid-Afrika betreft, kwam ik ineens tot het besef dat ik hier volgende week al 2 jaar ben. Verdient dit een feestje? Misschien wel. En dan kan ik mijn zelfgekweekte pepertje (zie foto) opeten!

In het kort, wat is er de voorbije weken gebeurd? Waar ben ik mee bezig geweest?

Nieuwjaar gevierd op mijn terrasje
Naar Kaapstad geweest voor Holocaust Day
Druk, druk, druk met de komst van de Ondersecretaris-Generaal van de VN, de Heer Kiyo Akasaka (zie foto)
Volop bezig met de productie van een liedje rond de wereldbeker
Proberen mijn recept voor preparé -zoals bij den beenhouwer- op punt te zetten
Een jaar ouder worden
Herfstschoonmaak van mijn riante villa ;-)
Treuren om een gecrashte hard disk waar al mijn muziek op staat (60 Gb, ween ween)
Genieten van een mooie zomer (enfin, toch sinds een week of 2)

Ik beloof dat ik vanaf nu weer een braaf schrijvertje zal zijn en mijn blog weer wat meer zal verzorgen...

Bye 2009, welkom 2010

2009-12-28T11:30:00.002+02:00

Een selectieve greep uit 2009:

Een onheilspellend begin met de auto middenin een storm tijdens de jaarovergang - vaarwel aan mijn grootmoeder, mijn vader en memeke - officieel vaarwel aan 20 jaar van mijn leven - economische crisis, ook in de media - onredelijkheid en onbegrip uit onverwachte hoek(en) - ontgoocheling in oprechtheid - ...

Maar ook: fantastische nieuwe vrienden - de verdere ontdekking van Zuid Afrika - emerging opportunities - blij dat oprechtheid, redelijkheid en begrip ook nog bestaan - een aanzet tot een nieuw begin...

Maar er is nog veel werk. Laat 2010 maar snel komen...

Gelukkig en voorspoedig nieuwjaar aan alle lezers.

Stille nacht

2009-12-21T09:37:00.003+02:00

... en dag. Pretoria ligt er doods bij. Vorige week is de massale uittocht richting Durban ingezet, en blijkbaar is die dit weekend afgerond. Er wordt geschat dat er minstens 3.0000.000 mensen uit Pretoria en johannesburg richting Durbs zijn getrokken. Dus veel volk om de straten hier te vullen schieten er niet over. Als ik door het raam van mijn kantoor kijk, moet ik soms 30 seconden wachten vooraleer ik een auto zie. En dat in het absolute centrum van de stad.

Ook hier op kantoor is het stilletjes. Vandaag heb ik nog 2 collega's, morgen nog eentje, en vanaf woensdag ben ik alleen tot na nieuwjaar. Ben ik even de grote baas :-)

De hele verdieping is trouwens vrij leeg. Ook bij Unicef, dat hier ook op het 6de gevestigd is, zie ik voornamelijk lege kantoren. Jaja, het 'festive season', zoals ze dat hier noemen, wordt hier echt wel uitgebreid gevierd. Het is wel zo dat hier vooral kerstdag gevierd wordt, en niet direct kerstavond, zoals in België. Nog een verschil is dat er hier geen kalkoen of kerstlam wordt verorberd, maar dat het kerstmenu vooral bestaat uit braai, pap en de nodige dranken aan de rand van het zwembad. We zullen dat dan vrijdag ook maar doen , zeker?

Naderende kerst

2009-12-17T09:46:00.005+02:00

17 december, en in België valt blijkbaar de eerste sneeuw. Net op YouTube eens geluisterd naar Jan Dewilde en zijn "eerste sneeuw", kwestie van een beetje in de sfeer te komen.

Hier is het ondertussen volop zomer. Vandaag voorspellen ze 31 graden, en voor kerstdag zelf lijken we richting 35 graden te gaan. Hier dus geen eerste sneeuw, maar eerste hete zon. En dat heb ik vorig weekend ook ten overvloede mogen ondervinden. Ik moest voor "het werk" naar een internationaal rugbytoernooi in het stadje George. Mooie streek, ergens in de Garden Route, en een fijn weerzien met de Indische Oceaan, maar toch de zon een beetje onderschat. Ondertussen heb ik de slang in mezelf losgelaten, en ben ik van vel veranderd. Maar dat even tussendoor.

35 graden op kerst, het lijkt een beetje onwezenlijk. Het blijft hoedanook heel raar aandoen om bij deze temperaturen mensen met kerstmutsen te zien rondlopen. Of versierde kerstbomen in de shopping malls, door de speakers begeleid van de nodige Christmas Carols, zoals Jingle Bells of Mary's Little Boy Child. En natuurlijk het verplichte "Dreaming of a white Christmas". daar zullen ze hier nog lang moeten op wachten, of het zou moeten zijn dat ze nu écht niet tot een akkoord komen in Kopenhagen. Want dan zou die white Christmas hier nog sneller kunnen zijn dan verwacht...

PS. Blijkbaar loopt er iets fout met de layout van dit berichtje. Excuses van de redactie

Over emergencies en exits

2009-12-03T10:42:00.004+02:00

Voila, na een verblijf van een maand in Belgie ben ik terug in Zuid Afrika. Het was fijn om weer thuis te komen, en te zien hoe enthousiast vrienden en collega's waren. Alleen het weer valt een beetje tegen: bewolkt en veel regen. Wel al getuige geweest van 3 opeenvolgende avonden van spectaculair licht- en klankspel, donder en bliksem.

De terugreis begon heel goed. Ik was iets te vroeg in de luchthaven, en stond dan ook op de eerste rij toen de check-in openging. De mevrouw aan de balie kon mij al onmiddellijk bevestigen dat ik zowel voor de vlucht naar Cairo als voor de vlucht tussen Cairo en Johannesburg een plaats bij de emergency exit kon krijgen. Het grote voordeel is dat je veel meer ruimte hebt voor je benen, aangezien er geen rij stoelen voor jou staat. Eigenlijk een beetje business in economy. Daarentegen moet je je dan wel bereid verklaren om de crew te assisteren in geval er een emergency is, vb als het vliegtuig zou neerstorten. Maar zelfs dan zit ik toch liever dicht bij de uitgang.

So far so good. Alles mooi ingecheckt, vliegtuig netjes op tijd vertrokken... enfin, toch tot net voor het opstijgen. Want dan ineens iets uit de luidsprekers wat ik eerder alleen in films al had gezien : "Is there a doctor on board? We have an emergency!" Ik sprong al bijna recht om de emergency door te openen -iets wat ik stiekem altijd al een heb willen doen- maar het was al snel duidelijk dat niet het vliegtuig problemen had, maar dat 1 van de passagiers een "crisis" had gekregen. Met als gevolg, vliegtuig rechtsomkeer, terug naar de parking en 2 minuten later 6 dokters in het vliegtuig, compleet met defibrillators en andere electronische toestanden. Bleek de patient in kwestie een astma-aanval te hebben.

Anderhalf uur later, veel gepalaver en een valium later zijn we dan toch vertrokken en ben ik dus toch nog thuis geraakt...

Pauze

2009-11-14T09:07:00.002+02:00

Wegens een tijd verblijf in België, even geen nieuws uit de Jacaranda City. Vanaf 1 december meer nieuws...

België

2009-10-27T08:44:00.002+02:00

Nog 5 keer slapen, en dan is het weer tijd voor een tijdje België. Een hele maand deze keer. En ik kijk er echt wel naar uit om eens weer een hele tijd met de kinderen te spenderen. Maar ook andere dingen staan op het programma, zoals het verplichte tandartsbezoek, het bezig zijn met de aankomende examenperiodes, familiebezoekjes, en zovele andere dingen. Dus nu al mijn excuses aan iedereen die ik niet zal kunnen zien.

En nu vlug even naar de site van het KMI om te zien welke kleren ik moet meenemen. Ik vrees er voor...

Stand Up

2009-10-24T14:21:00.008+02:00

Vorig weekend was het weer zover, het jaarlijkse "Stand Up and Take Action" weekend. Tijdens dat weekend vraagt de UN aan mensen wereldwijd om recht te staan tegen onrecht en armoede. Dit jaar was het voor mij dan ook weer proberen zo creatief mogelijk te zijn, en zoveel mogelijk mensen op éénzelfde plaats te laten rechtstaan. Toeval was dat het Stand Up weekend dit jaar samenviel met de finales van Model UN in Kaapstad. De finalisten zélf al laten opstaan was al een eerste stap, maar daar ging het uiteindelijk amper om 200 participanten. Dat moést beter kunnen.

Dus maar contact opgenomen met de Zuidafrikaanse Rugbybond. Want net datzelfde weekend werd ook de halve finale van de beker gespeeld, tussen Western Province (Kaapstad) en die Blou Bulle (Pretoria). Meer dan 50.000 man in één klap. Al iets meer de moeite. En wat raad je? De bond ging akkoord!

Snel een megaspandoek van 7 op 10 meter laten printen, wat schoolkids opgetrommeld, en het resultaat zie je op de foto's. En ikke fier!

Ook te zien op Youtube...

http://www.youtube.com/watch?v=u1GRy8qD-n8

Petrichor

2009-10-12T19:58:00.002+02:00

Ik heb zonet een nieuw woord geleerd. Een mooi woord ook nog. En het klinkt zoals het moet klinken. Petrichor. Of 'ozon', zoals sommigen het ook noemen. Ik tot voor kort trouwens ook.

Petrichor. De geur van regen na een zomerdag. Volgens sommigen is het de geur die je ruikt na wekenlange droogte en dan ineens een echt onweer, maar hier ruikt het altijd zo. Zelfs al is de regen nog maar pas 24 uur geleden. Maar overdag is het hier dan ook zo warm dat de grond tegen de avond al weer lekker warm is. En de Petrichor weer alle kansen krijgt. Of zoals het in de Volkskrant stond:

Als de donder, die al een uurtje dreigend in de verte hing, eerder dan verwacht over je heen rolt. Als de eerste dikke regendruppels kratertjes slaan in het mulle zand. Als de drukkende deken van de zomerhitte wordt weggetrokken en je plots weer adem kunt halen. Als de wereld opeens anders ruikt – nieuwer, frisser en opgeruimder.

En het werd zomer...

2009-10-09T10:22:00.006+02:00

De zomer is nu wel echt in het land. Overdag temperaturen die probleemloos de 30 graden overschrijden, en nachten die flirten met de 20 graden grens. Zalig weertje. En oktober is dan ook weer jacarandamaand. Pretoria staat vol met deze bomen -vandaar ook de ondertitel van deze blog- en ziet weer helemaal paars. Waar je ook kijkt zie je paarse bloesems. Spijtig genoeg ook al veel op de grond en in de straat. Want het heeft hier de afgelopen week een paar keer serieus geonweerd en de bloemetjes kunnen daar niet goed tegen. Maar blijkbaar is België de jongste dagen ook niet gespaard van onweders.

Probleem hier is dat de bloemetjes, eens ze natgeregend zijn, heel snel gaan rotten en de wegen in geen tijd spekglad maken. Met als logische gevolg een stijging van de verkeersongelukken. Dus hier geen slipcursus voor sneeuw en ijs, maar wel voor jacarandabloemetjes.

Ik zal maar snel nog wat profiteren van de zomerzon, want november in België lijkt me niet direct de meest zonnige periode. Of het zou moeten zijn dat de klimaatverandering ook hier even tussenkomt...

Vaarwel vader

2009-09-24T15:50:00.005+02:00

Op verzoek van velen, en met toestemming van 'oma', hier de uitgetypte tekst van mijn 'woordje' op de begrafenis van mijn vader.

‘Ons vader’, zo noemden wij, de kinderen hem. Voor de kleinkinderen was hij pépé. En voor de rest van de wereld gewoon Thierry.

Gewoon Thierry, want Thierry was gewoon. Geen grote avonturen, geen extravagante uitspattingen, geen opvallende optredens. Gewoon, op zijn manier.

Hij was gelukkig met kleine dingen: in zijn hof werken, een keertje over en weer naar Auchan, naar de vergaderingen van het Werk van de Volkstuinen, naar Stefaan gaan kijken toen die nog voetbalde en zo nu en dan eens, meestal met de auto, op reis gaan.

En op enkele van die reizen heb ik hem ook écht zien openbloeien, die keren toen hij, ons moeder en Saskia ons kwamen bezoeken in Oeganda en Kenia. Boven op het dak van onze jeep, de vlaktes afspeurend op zoek naar olifanten en giraffen. Waren het die natuur en die oneindige horizon die het hem deden? Ik weet het niet.

Toen ik een tijd geleden naar Zuid-Afrika vertrok was het dan ook evident dat hij ook daar weer zou langskomen. Maar het heeft niet mogen zijn. Het avontuur werd afgelast, hij werd uitgedaagd voor een gevecht. Een gevecht tegen een onzichtbare vijand. Een gevecht waarin hij de eerste rondes met glans won. Maar een gevecht waarin hij uiteindelijk door een totaal onverwachte mokerslag werd geveld.

Ik zal het missen, de volgende keer als ik van aan de andere kant van de wereld naar huis bel. Ik zal het missen, dat ene zinnetje dat hij altijd zei nadat hij de telefoon had opgenomen: “Ik zal nekeer ons moeder geven”. Nu zal ons moeder zelf de telefoon opnemen.

Heel hartelijk dank aan alle familieleden en vrienden die ons vader de laatste jaren, en vooral de laatste maanden, hebben gesteund met hun bezoek, telefoontje of invitatie. En dank vooral aan ons moeder voor al haar goede zorgen en haar onvoorwaardelijke steun.

Pa, je bent altijd een beetje “een stille” geweest, maar zelfs die stilte zullen we missen. Het gaat je goed.

Spookvliegtuigen

2009-09-22T16:04:00.007+02:00

Hoewel Upington een heel klein luchthaventje heeft, is het toch de trotse bezitter van één van de langste runways van Afrika. Sommigen beweren zelfs dat het één van de enige landingsbanen ter wereld is waar de Concorde indertijd kon landen. Al twijfel ik er sterk aan dat de Concorde daar ook maar in de buurt is geweest. Alhoewel...

Maar waarom vermeld ik dat? Wel, in een eerdere bijdrage had ik het al over mijn trip naar het desolate Upington. En omdat er maar zo weinig mensen de Zuidafrikaanse woestijn intrekken wordt daar alleen met propellervliegtuigjes op gevlogen. Groot was mijn verbazing dan ook toen ik, iets verder en een beetje verwijderd van de luchthaven, een heel aantal Boeings zag staan. Toch zeker 20! Een beetje logisch nadenken leerde mij al snel dat zelfs al de hotelaccomodatie in heel Upington samen niet voldoende zou zijn om al die passagiers op te vangen. Daarenboven stond er geen naam van een vliegtuigmaatschappij op de toestellen geschilderd, en stonden alle deuren

open. FBI? Russische inlichtingendienst? Smokkel? Allemaal mogelijk!

Na drie dagen, en 17 complottheorieën later het toch maar gewoon gevraagd bij het inchecken voor de terugvlucht. Blijkbaar zijn het toestellen van een failliete Italiaanse luchtvaartmaatschappij die wachten op verkoop? Maar waarom in Upington? Omdat het er zo extreem droog is dat de toestellen niet roesten. En omdat het één van de weinige luchthavens is waar ze enorm veel plaats hebben, en tegelijk een landingsbaan die Boeings aankan. Dus doet de lange runway toch nog dienst...

Ongenode gast

2009-09-16T10:09:00.003+02:00

Het was wel even schrikken, toen ik gisteren van het werk thuiskwam. Want ik werd opgewacht door een onvoorziene gast. Toen ik wat water in een glas liet lopen, merkte ik in mijn ooghoek een bruine vlek onderaan één van de kastjes boven het aanrecht (voor degenen die hier al op bezoek zijn geweest: het kastje met de snoep en de chips).

En wat bleek? De bruine vlek was een harige spin van meer dan 15 cm groot. En hoewel ik niet echt arachnafoob ben, heb ik maar meteen een stap achteruit gezet. Mijn bezoeker bleek namelijk een baviaanspin te zijn, een ondersoort van de vogelspinnen of tarantulas. Mijn buurman, een

bioloog, betreurde achteraf dat het dier een snelle dood was gestorven, aangezien 'baviaanspinnen niet echt giftig zijn'. Maar na een beetje googelen heb ik daar toch een andere mening over, en verdween mijn schuldgevoel weer snel. Niet dat ze dodelijk kunnen toeslaan, maar symptomem als braken, hoge koorts en tijdelijke verlamming rond de beet lijken mij niet echt tof!

Ik hoop nu alleen maar dat mijn 'bezoeker voor enkele minuten' geen vriendjes had meegebracht, die zich nu ergens in mijn huis verstopt hebben...

PS: voor alle duidelijkheid, de foto komt ergens van het internet. Het zijn NIET mijn handen!

Upington

2009-09-02T14:36:00.005+02:00

Dit weekend nog eens moeten werken. Vrijdagmorgen vroeg ben ik met een piepklein schroefvliegtuigje richting Upington gevlogen. Upington is een klein stadje in de Noordkaap, en dicht tegen de grens van Namibie. Al bij aankomst op de al even piepkleine luchthaven viel het al meteen op dat de streek er helemaal anders uitzag dat wat ik hier in Zuid-Afrika al gezien had. Heel droog, zowel de vegetatie als de lucht, en vooral qua bevolking helemaal anders. 80% van de mensen zijn er zogenaamde 'coloreds', mensen met (voor)ouders van verschillende etnische groepen. Niet alleen blanken en zwarten, maar ook Aziaten en Indiers. En dat leidt soms tot vreemde combinaties. En er wordt daar ook amper Engels gepraat, Afrikaans is daar de voertaal.

Ik was in Upington om in de jury te zetelen van de ModelUN competitie, maar aangezien het debat op zaterdag was, had ik de tijd om op vrijdagnamiddag even langs te gaan in Augrabies National Park. Voor de dieren moet je er niet echt naartoe gaan, maar ze hebben er wel fantastisch mooie watervallen. Spijtig genoeg was ik er nu wel knal in het droge seizoen, zodat er maar eentje echt 'viel'. Op zich was dit al indrukwekkend, dus wat moet dat dan niet zijn in het regenseizoen.

En zaterdag dan de competitie. Echt wel een tegenvaller. De kids waren -op een paar na- absoluut niet voorbereid. Of misschien hadden ze het concept niet helemaal door. Dan wel heel spijtig als je voor dat debat dat 6 uur in de bus hebt gezeten, zoals dat bij sommigen het geval was.

Ik kijk nu al uit naar de ModelUN finales, over een week of 6 in Kaapstad...

Man of vrouw?

2009-08-20T09:58:00.004+02:00

De 18-jarige Zuid-Afrikaanse Caster Semenya heeft op het wereldkampioenschap atletiek in Berlijn overtuigend de 800 meter gewonnen. Maar ze moet wel nog bewijzen dat ze een vrouw is! Grote controverse hier in Zuid-Afrika! Hoe durft de wereld insinueren dat Caster een man is die zich heeft laten 'ombouwen'? Maar zeg nu eerlijk, kijk eens goed naar de foto's en je ziet er toch weinig vrouwelijks aan.

Grappig is dat er op de website van Sporza iemand beweert dat alle Zoeloevrouwen er zo uit zien. Ik ken nu toch wel een aantal Zoeloevrouwen en die zien er stuk voor stuk toch veel vrouwelijker uit. Maar hoe dan ook, Caster zal zich moeten laten testen, hoe raar dat ook mag klinken. Waarschijnlijk is ze echt wel een vrouw, maar met nogal veel mannelijke hormonen.

De oplossing ligt voor de hand. Vanaf nu sporten we in 4 categorieën: 1 voor de echte mannen, 1 voor de echte vrouwen, 1 voor de manwijven die teveel mannelijke hormonen hebben, en 1 voor de mietjes die met de echte mannen niet kunnen meelopen omdat ze te vrouwelijk zijn...

Hier zijn we weer!

2009-08-04T12:39:00.002+02:00

Na een maand inactiviteit weer nieuws uit Zuid Afrika.

Juli is voorbijgevlogen en gevuld met onder andere het vasthouden van slangen, het zwemmen tussen pinguins, het beklimmen van de Tafelberg en het bekijken van luipaarden. Maar nu dus weer tijd voor het echte werk. Augustus wordt vrij druk. Morgen en overmorgen gaan we op conclaaf om de strategie voor de vijf volgende jaren uit te stippelen, ik krijg hier 2 scholen op bezoek, ik moet/mag naar Upington om in de jury van een ModelUN debat te zetelen, en ondertussen hou ik me ook nog wat ledig met het ophalen van een maand werk dat is blijven liggen.

Ondertussen zijn ook saskia, Philippe en de kids toegekomen, dus heb ik de komende weken ook nog wat gezelschap. Genoeg stof dus om de komende weken de blog weer wat in ere te herstellen...

Pauze

2009-07-23T13:06:00.001+02:00

Hallo,

voor alle fans die nog steeds de blog bezoeken: er is even een pauze. Begin augustus ben ik er weer!

Vuvuzela

2009-06-26T18:01:00.007+02:00

Dit is 'm dus, de vuvuela. Voor alle Zuidafrikanen het ultieme voetbalattribuut, voor de rest van de wereld het meest vervelende geluid ooit gehoord op een voetbalveld.

En ik kan daar alleen maar mee akkoord gaan. De trompet wordt gedurende de volle 90 minuten aangeblazen, zonder enige nuance of het nu spannend is of niet. In andere landen wordt er gejuicht, gezongen of gescholden afhankelijk van wat er gebeurt op het veld. Hier gewoon dat monotone getoeter dat door sommigen wordt vergeleken met de kreet van een olifant, het gezoem van 10.000 muggen of het geluid van een stoomboot. Hoedanook niet echt aangenaam. En of er nu gescoord wordt of niet, telkens datzelfde geluid, zonder enige stijging of daling in volume.Ik kreeg al menig berichtjes van mijn 'vrienden op FaceBook', en ik las het ook op Europese websites, dat mensen overal ter wereld niet meer kijken naar de Confederations Cup, alleen al voor dat lawaai. Ik vraag mij af wat FIFA gaat beslissen voor het WK, want ik vrees dat de sponsors ook niet graag horen dat kijkers afhaken.

Uitgezonderd Total misschien, want via Unicef kregen we vandaag op bureau allemaal een vuvuzela...

Belegerde stad

2009-06-16T09:35:00.003+02:00

We leven in een vestingsstad. Overal politie, straten afgesloten en constant helicopters die boven de stad cirkelen. Reden? Nee, geen staatsgreep, nee geen radicale overvallen, nee geen wilde straatraces. Wel Koning Voetbal! Wat zeg ik, Keizer Voetbal!

Want ja, de Confederations Cup is van start gegaan, zowat de generale repititie voor de wereldbeker van volgend jaar. 8 teams spelen een competitie onder elkaar om uit te maken wie nu echt de beste is: de 6 kampioenen van de continenten, plus wereldkampioen Italie en gastland Zuid Afrika. De eerste wedstrijden van de poules zijn ondertussen achter de rug, en we hebben al vrij aantrekkelijk voetbal gezien. Afgezien van het constante lawaai van die irritante vuvuzela -een soort trompet- die door de meerderheid van de supporters wordt aangeblazen, heb ik al genoten van het spektakel.

Gisterenavond werd hier in Pretoria, op 5 minuten van mijn deur, een zogenaamde high-risk wedstrijd gespeeld tussen Italie en de USA, en dat hebben we mogen merken. Sinds vrijdag zijn alle straten om het stadion afgesloten, overal patrouilleerde politie te voet, te paard en op de moto... Enfin, geen enkel plaatsje kom je ongemerkt binnen. En net voor de match ineens heel veel lawaai van helicopters die richting stadion vlogen. En boven dat stadion, daar zijn ze blijven cirkelen tot uren na de wedstrijd. En probeer in zo'n herrie maar eens in slaap te vallen...

Wist je dat...

2009-06-08T11:27:00.004+02:00

... door het feit dat Zuid Afrika onder de evenaar ligt er hier een heleboel dingen anders zijn dan in Belgie?

Het is hier nu winter en dus al om 17u30 donker!
De zon beweegt zich hier van rechts naar links over het firmament en niet van links naar rechts, omdat de zon hier over het noorden gaat en niet over het zuiden.
Een zonnige tuin is daarom hier dan ook Noord georienteerd.
We hebben hier geen poolster, maar het Zuiderkruis, waarop de zeelieden zich orienteren.
Toch blijft een kompas hier ook nog naar het noorden wijzen!
Het water in bad draait hier niet tegenwijzersin maar wijzersin als je het bad laat leeglopen.

... een Big Mac menu hier maar 2 euro kost? Cola en frieten inbegrepen!

... de benzine hier elke 2de van de maand wordt aangepast?

... het hier al niet meer geregend heeft sinds 7 mei en de eerste regen weer verwacht wordt zo rond midden oktober?

... sinds kort de skipiste hier opengegaan is in de Drakensbergen? De enige piste is 75 meter lang.

Straf, he!

Ons bloed is blou!

2009-05-31T09:46:00.009+02:00

Het normaal o zo stille Pretoria heeft er een -voor zijn normen toch- bewogen maand mei opzitten. Eerst was er de inauguratie van de nieuwe president. En gisteren was de stad in de ban van rugby. Rugby is hier namelijk de nationale sport nummer 1, en gisteren was het de finale van de Super 14, een soort Champions League van de beste teams van Australie, Nieuw Zeeland en Zuid Afrika. En aangezien die 3 landen ook beschouwd worden als de 3 beste rugbynaties ter wereld, werd deze finale dan ook gezien als de officieuze finale van de wereldbeker voor ploegen.

De plaatselijke ploeg van Pretoria, "die blou bulle" of "the blue bulls", eindigden als eerste in de reguliere competitie, en kregen vorige week dan ook het thuisvoordeel voor hun halve finale tegen de Crusaders uit Nieuw-

Zeeland . Ook die wedstrijd wonnen ze vlot, zodat ook de finale gisteren op de home ground kon gespeeld worden: Loftus Versfeld in Pretoria. Tegenstander: the Chiefs, ook al uit Nieuw-Zeeland.

Al van vlak na de halve finales waren de die hard supporters meteen gaan camperen voor de tickets office om toch maar zeker te zijn van een ticketje voor de finale. De stad zag de hele week blauw van het volk, de media konden over niks anders schrijven! Want "die bulle" moesten en zouden winnen.

En of ze wonnen. Ze verpletterden de Chiefs met maar liefst 61-17. Een verschil van 44 punten, meteen het grootste verschil ooit in een finale van de Super 14. Heel Pretoria op zijn kop, en alle Zuidafrikanen waarschijnlijk gevierd tot een stuk in de ochtend. Want die blou bulle is die beste span, en ons bloed is blou...

Als extraatje een grappig TV spotje voor "player 23" , de Zuidafrikaanse variant van 'de 12de man', zijnde de supporters. Alle bijrollen worden gespeeld door de beste rugbyspelers van het land.

Afrikaans

2009-05-14T15:24:00.003+02:00

Op algemene vraag nog eens een lijstje leuke Afrikaanse woorden:

amperbroekie (tanga),

aptijtwekker (aperitief),

blokkiesraaisel (kruiswoordraadsel),

bakkie (pick up truck),

broeikas (couveuse),

duikweg (tunnel),

fliek (film),

hakiesdraad (prikkeldraad),

kaalvoet (blootvoets),

klokkie (deurbel),

kombuis (keuken),

kopseer (hoofdpijn),

skuifspeld (paperclip),

spiesgooi (speerwerpen),

rinneweer (ruineren)

vulstatie (tankstation),

woonstelblok (flatgebouw),

lugwaardin (stewardes),

melkskommel (milkshake),

springmielies (popcorn),

ompad (wegomlegging),

piesang (banaan),

prikkelpop (pin up girl)

Op de eerste rij

2009-05-11T09:05:00.005+02:00

Waarschijnlijk de voorlopig laatste bijdrage rond de recente verkiezingen hiet in Zuid Afrika. Want afgelopen zaterdag werd de nieuwe president Jacob Zuma officieel ingezworen in het bijzijn van een heel aantal internationale gasten, waaronder onder andere de niet onbesproken heren Robert Mugabe en Mouamar El Khadaffi. De inauguratie verliep heel vlot, maar het zag er toch even naar uit dat de ceremonie letterlijk in het water zouden vallen. Twee uur voor de ceremonie begon, openden het hemelsluizen zich boven Pretoria met volle geweld, en even werd er gevreesd voor een uitgeregende eedaflegging. Maar een half uur voor de plechtigheden begonnen, klaarde het op en tegen de tijd dat Zuma zijn hand in de lucht mocht steken was de hemel weer mooi blauw. Hoe dan ook voor de Afrikanen een goed teken, want een flinke regenbui voor een officiele plechtigheid wordt gezien als een "blessing from God".

Groter probleem was dat door de regen en vooral door de laaghangende wolken de geplande vliegshow niet zou kunnen doorgaan. Er was maanden voor gerepeteerd, en het zou het hoogtepunt van de inauguratie moeten worden. Tot 20 minuten voor de show moest beginnen, was er nog steeds een negatief advies van de legerleiding. Maar dan ineens hoorde ik het gegrom van vliegtuigen boven mijn hoofd, en bleek alles dan toch door te gaan. En aangezien mijn terrasje uitkijkt op de Union Buidings, waar de ceremonie zich voltrok, zat ik voor de air show op de eerste rij...

Staatsgreep?

2009-05-06T12:33:00.007+02:00

Net even paniek in het UN gebouw. Volop sirenes in de straten, auto's aan de kant, en een hele colonne legervoertuigen met kanonnen in de richting van de Union Buidings, het presidentiële paleis hier in Pretoria. Een staatsgreep?

Na 5 minuten zonder schoten bleek algauw dat de legertrucks onderweg zijn naar Union Buildings voor de inauguratie van de nieuwe president, Jacob Zuma. Want zoals jullie waarschijnlijk al zullen gehoord hebben wordt hij dus de nieuwe leider van dit land. Zaterdag wordt hij officieel ingezworen. Er komt al veel kritiek op het hele gebeuren. De kostprijs van de inauguratie en het daaropvolgende feest zou geschat worden op 75 miljoen Rand, ongeveer 7 miljoen Euro. Vele groeperingen en NGO's vragen zich af of dat geld niet beter gebruikt kan worden voor het bouwen van nieuwe ziekenhuizen of scholen.

Hebben ze niet een beetje gelijk?

Back in business

2009-05-05T08:45:00.003+02:00

Na een weekje Belgie terug in Pretoria. Dus jullie kunnen regelmatig weer updates verwachten. Voor een aantal onder u -lezers- is het een hele tijd zonder nieuws geweest, maar voor een aantal anderen was het een aangenaam weerzien.

Deze keer had ik pech tijdens de reis, want ik had geen plaats bij één van de "emergency exits" van het vliegtuig. Niet dat ik nu dicht bij de nooduitgang wil zitten in geval er zich iets voordoet, maar het grote voordeel van de zetels daar is dat je heel veel beenruimte hebt en dat is altijd goed meegenomen als je iets groter bent.

Thuis is er niet veel veranderd op die 10 dagen: alle visjes leven nog, de bloemetjes zijn -in tegenstelling tot andere keren- niet verdord en alles staat nog op zijn plaats. Wat wel een beetje gek aandeed na een verblijf in Belgie is dat het weer zo snel donker is. Waar ik vorige week nog tot 9u30-10u het licht zag, is het hier om kwart voor 6 al donker. Jaja, het wordt hier weer stilaan winter, en dat merk je ook aan de avondtemperaturen. De pullekes en de fleece dekentjes kunnen weer uit de kast gehaald worden. Ik heb vandaag trouwens voor het eerst in lang een T-shirt met lange mouwen aangetrokken om te komen werken...

Election Day

2009-04-22T09:13:00.007+02:00

Vandaag is het dus zo ver. Historische verkiezingen in Zuid Afrika. Met dé cruciale vraag: wordt de 2/3 meerderheid van het ANC gebroken. Eigenlijk is dat hét thema van de verkiezingen. Niet zozeer of Zuma nu president wordt -want dat staat zo goed als vast- maar wel hoeveel macht hij en zijn partij de komende jaren zullen hebben. De eerste uitslagen worden tegen morgenavond verwacht, en tegen vrijdagavond zou de cruciale vraag beantwoord moeten zijn. Onder andere te volgen via Pretoria News.

Ondertussen is Pretoria leeg. Ik heb de stad nog nooit zo leeg gezien. Geen auto's, geen voetgangers en hier op bureau ook amper collega's. De nationale staff kreeg vandaag een dag vrijaf om te kunnen gaan kiezen. Velen onder hen zijn geregistreerd in hun 'village' en moeten dus eerst nog een stuk reizen om te kunnen stemmen. En stemmen doen ze hier blijkbaar massaal. Toen ik naar 'het werk' reed, passeerde ik langs een aantal polling stations, en de rijen aanschuivende kiezers waren ongelooflijk. Aan één van de kiesbureaus moet zeker een rij van 250 meter lang hebben gestaan. Vandaar dat de straten ook zo leeg zijn. Iedereen staat gewoon ergens in een rij aan te schuiven.

Tot zover verloopt alles rustig en vredevol. Uiteraard zijn er hier en daar een paar opstootjes tussen rivaliserende partijen, maar het blijft allemaal heel beschaafd. Op radio en TV nog geen nieuws over problemen, en het ziet er naar uit dat het ook zo zal blijven. Geen Keniaanse of Zimbabwaanse taferelen, maar mooi gedisciplineerde rijen aanschuivende mensen. Nu is het alleen nog afwachten wat die rijen aanschuivende mensen zullen beslissen...

De aanloop

2009-04-19T10:04:00.003+02:00

We zijn in de laatste rechte lijn naar de verkiezingen hier. Volgende week woensdag is het namelijk zo ver: historische verkiezingen, waarin ANC waarschijnlijk zijn absolute meerderheid gaat verliezen, waarin Jacob Zuma waarschijnlijk als nieuwe president zal verkozen worden, waarin de DA waarschijnlijk heel veel stemmen zal halen in Western Cape,... Heel veel waarschijnlijkheden dus, waarop niemand voorlopig het antwoord kent. Waarom niet? Omdat er echt nog verschrikkelijk veel zwevende kiezers zijn, onder alle bevolkingsgroepen. Veel mensen die ik spreek weten echt nog niet op wie ze gaan stemmen. En het is ook zo rustig rond de verkiezingen. Los van de verkiezingsborden in de straten zijn er geen publieke rallies, geen spectaculaire debatten op TV, geen militanten die folders uitdelen aan de verkeerslichten...

De meeste berichtgeving rond de verkiezingen hoor en lees ik via de VRT-website en Radio 1. Maar écht fantastisch is die berichtgeving niet. Vooral Siel Vanderdonckt laat zich nogal eens gaan in vooroordelen en eenzijdige informatie. Strafste uitspraak die echt alles slaat: "Zuma lijkt zelfs voor de conservatieve blanke Afrikaners het voordeel van de twijfel te krijgen ". Je in het vervolg een beetje beter informeren, en liefst bij meer dan één bron kan nooit geen kwaad, Siel. Zeker voor een journaliste...

Herfstschoonmaak

2009-04-13T09:07:00.002+02:00

Het is al weer een tijdje geleden dat ik nog wat blogde, maar dat heeft zo zijn redenen: 4 dagen vrijaf en dus tijd voor de grote herfstschoonmaak. De keuken onder handen genomen, de badkamer laten blinken, de planten bijgesnoeid, de visbak uitgekuist,... Nu alleen de strijk nog. Ik ga het nog leren!

Jaja, hier geen lente, maar herfst in april. En dat begin je zo stilaan te merken. De regens zijn opgehouden, het weer overdag is fantastisch en de avondzon kleurt goudgeel. Maar 's nachts wordt het al een stuk frisser. Geen ventilatoren meer, maar stilaan weer de donsdeken op bed en het fleecedekentje in de zetel bij de tv.

En over tv gesproken, als bij wonder gisteren de aankondiging op SuperSport dat hier Parijs-Roubaix zou worden uitgezonden. En zo heb ik Tommeke ook zien winnen...

Durban

2009-04-07T07:22:00.006+02:00

Voila, na een weekje Durban terug thuis. Het was een hele vermoeiende, maar leuke week. Ten eerste het feit dat ik nog eens weg kon uit Pretoria, en niet een hele week achter mijn computer moest zitten. Maar -vooral- ten tweede omdat het een heel interessante conferentie was. 5 dagen vol van seminaries, sessies en ander interessants.In totaal woonden meer dan 4.000 mensen de conferentie bij, en ik ben zeker dat ze allemaal de UN stand hebben bezocht. Dus waar de meeste collega's dachten dat ik een weekje op vakantie ging, was eerder het tegendeel waar. De hele dag mensen te woord staan en uitleg geven, en dat van 7u 's ochtends tot 7u 's avonds. Dus geen tijd om overdag eens naar het strand te trekken of om ook maar te zien of het wel mooi weer was.

Alleen op zondag, de dag van aankomst heb ik ten volle van strand en zee kunnen genieten. Het was maar voor een namiddagje, maar de 600 km rijden meer dan waard...

Druk, druk, druk...

2009-03-28T19:09:00.003+02:00

Het zijn drukke tijden. Maar tegelijkertijd ook fijne tijden. Eerst was er het bezoek van Ban Ki-Moon, daarna was er Internationale Vrouwendag, de Pan Afrikaanse library workshop die we organiseerden, en nu de voorbije 2 dagen de zogenaamde Radio Soapie workshop.

Eindelijk was het zover. Na 3 keer te zijn uitgesteld, konden we eindelijk onze workshop organiseren. Ergens midden vorig jaar opperde ik het idee om een radiofeuilleton te maken rond de Millenniumdoelstellingen, en ik kreeg er ook het budget voor rond. Alleen was het blijkbaar nooit de juiste moment voor de andere UN agencies om de workshop te organiseren. Eerst was het te dicht bij de kerstvakantie, dan was er Ban, later was er dan weer een andere workshop... Maar nu was het zo ver! Twee dagen van brainstormen, ideeën spuien, etc... Fijn om bepaalde collega's ook te zien in een hele andere context, en hen je te laten verrassen met creativiteit en sommigen zelf humor! En het leukste is dan nog dat ik ondertussen ook het budget heb gevonden om de soapie echt te maken.

Maar de drukte is nog niet over. Op 7 april is er de Rwanda Commemoration Day die ik moet organiseren. Maar eerst een weekje naar Durban voor de Internationale AIDS Conferentie. Ik kijk er echt naar uit...

Drakensbergen, enkele foto's en video

2009-03-24T10:34:00.011+02:00

The thin line between heaven and hell

2009-03-17T16:18:00.013+02:00

Ik ben er dit weekend nog eens op uit geweest met een paar vrienden. Deze keer trokken we naar de Drakensbergen om Cathedral Peak te beklimmen, een top van 3.000 meter. De rit naar de voet van de berg duurde wel een 5-tal uur, maar erg was dat niet. Erger was dat we niet onmiddellijk onze tent konden opzetten wegens de overvloedige regenval, en we dus maar moesten gaan schuilen in het sanitaire blok.

Maar de verrassing was des te groter, de volgende ochtend, toen de berg in alle glorie boven ons uittorende. Hoewel een beetje te laat vertrokken, gingen we er toch van uit dat we zonder problemen de grot waarin we zouden overnachten tijdig zouden bereiken. Maar dat was zonder één van onze gezellen gerekend. We waren nog geen uur aan het stappen of hij bleek al op een kwartier te volgen. Volgens hem geen probleem, want hij was alleen wat opgehouden om wat foto's te nemen. Maar het werd hoe langer, hoe erger, tot hij op een punt kwam en zei dat we hem gewoon konden achterlaten, en dat hij wel zou achterkomen. Maar dat doe je niet in de bergen, zeker niet als je naderend onweer ziet aankomen. Uiteindelijk begon het effectief te regenen en heel donker te worden, en moesten we wel verder.

We lieten de man achter met het 2-persoonstentje dat we meehadden, en trokken verder op zoek naar de grot. Helaas zonder resultaat.

Dan maar terug tot bij de tent en onze vriend. Klein probleempje: een 2-persoonstent voor 5 personen is een ietsiepietsie nipt, waardoor we al ons gerief gewoon buiten de tent moesten laten... in de gietende regen. Na een paar uren (11!) van relatieve rust, proberen te slapen in welke configuratie van stapelen dan ook, verhalen vertellen om de tijd te doden, werd het dan toch 7u in

de ochtend, en daar was het zonnetje ... voor even! Na 11 uur opeengepakt te zitten, konden we onze sardienenpositie eindelijk verlaten. Na het leeglepelen van de tent en de rugzakken konden we aan de terugtocht beginnen.

We hebben wel veel gevloekt en getierd, maar nog veel meer gelachen en gegierd...

Bang om te vliegen

2009-03-12T10:48:00.010+02:00

Wie deze blog regelmatig leest, of wie ooit al Zuid Afrika bezocht heeft, zal al wel van de "Hadeda" gehoord hebben. Enfin, wie hier al geweest is heeft er niet alleen van gehoord, maar hem ook effectief gehoord. Want de hadeda -een soort ibis met de wetenschappelijke naam "Bostrychia hagedash"- is hier alomtegenwoordig. Op bepaalde ochtenden, en vooral tijdens het weekend, té alomtegenwoordig want het beest maakt een enorm kabaal. Zijn kreet klinkt als 'haa-haa-haa-de-dah', vandaar dus ook de naam van de ibis. Maar hij roept dat zo luid, dat het iedereen op de zenuwen werkt. Zeker de slapende medemens die om 5u 's morgens absoluut niet gediend is met dit machogedrag.

Echt mooi is hij ook al niet. Ongeveer zo groot als een kip, vuil grijs, en met een kromme bek. Niks in vergelijking met de mooie toekans of de wevertjes die ook in de tuin zitten. En dan schijt hij ook nog eens constant de oprit onder!

Maar waarom al die aandacht voor dit toch wel irritante beest? Wel, omdat het blijkbaar een grote schijtluis is. Want wat blijkt nu? Dat hij zijn ge-hadida alleen ten gehore brengt als hij vliegt! En uit heel betrouwbare wetenschappelijke bron heb ik nu vernomen dat hij zo roept omdat hij bang is om te vliegen!

De loser...

22 april

2009-03-10T08:52:00.009+02:00

De datum voor de verkiezingen ligt vast. Het wordt dus 22 april. In een vorige blog schreef ik al over wat er op het spel staat bij die verkiezingen.

Ondertussen beginnen de straten vol te hangen met affiches van de verschillende politieke partijen, en zijn er ook al de eerste discussies tussen partijen die mekaar beschuldigen van het overplakken van die affiches. Niet veel anders dus dan in Belgie. De komende weken worden dan ook spannend, met een hele hoop TV debatten, public rallies, etc... Ik vraag me wel af hoe de verkiezingen gaan verlopen, en vooral wat de uitslag zal zijn. Verschillende peilingen geven totaal verschillende resultaten. Dus niemand weet welke kant het nu echt op gaat.

Wordt vervolgd...

Tour of Duty

2009-03-03T08:30:00.003+02:00

"Let me tell you 'bout Pretoria!
De rode aarde, de groene natuur, de zwarte mensen. Het was als thuiskomen. Na meer dan 10 jaar werk ik weer in Afrika..."

Exact 1 jaar geleden was dit mijn allereerste stukje uit mijn allereerste blogbijdrage, op de allereerste dag dat ik hier in Zuid Afrika aankwam. De tijd vliegt snel. Ik ga hier geen overzicht geven van het voorbije jaar, daarvoor moet je de ondertussen al 60 voorbije bijdragen er nog eens op nalezen. Ik denk dat ik dat ook eens ga doen...

Calling up Soweto

2009-03-01T10:02:00.010+02:00

Gisterenavond stelde Sioen zijn CD "Calling up Soweto" voor. Nee, deze keer niet in zijn thuisstad Gent of in de AB, maar midden in Soweto, één van de grootste, maar ook één van de beruchtste townships van Johannesburg. De oudere lezers herrineren zich wellicht nog de rellen tegen het Apartheidsregime in 1976, the Soweto uprise.

We zijn nu meer dan 30 jaar verder, en Soweto is veel veranderd. Meer dan 1.000.000 inwoners, en naast de zogenaamde shacks ook veel mooie villa's en chique auto's. Dat het daar al lang niet zo gevaarlijk meer is bewijst het feit dat 2 stadions voor het WK voetbal zich in Soweto bevinden. Zélfs het stadion waar openingsmatch en finale worden gespeeld.

Wel, binnen deze omgeving stelde Sioen zijn nieuwe CD voor, ergens op een plein voor een community centre. En de grote middelen werden aangewend, want het concert werd 'live' doorgestraald naar Kinepolis in Gent, en wordt het vanavond op Canvas+ uitgezonden. Zeker kijken, want het was een heel goed en sfeervol concert. En er was zelfs Stella!Alleen spijtig dat er waarschijnlijk in Kinepolis meer mensen zullen gezeten hebben dan er aanwezigen waren op het plein zelf.

Het is niet omdat je een gratis concert geeft, dat je daar dan ook geen reclame moet voor maken...

Bye, bye Ban

2009-02-27T14:32:00.008+02:00

Het zit er op. De trip van Ban Ki-Moon in Zuid Afrika is afgelopen, en 'life is back to normal'. Het waren boeiende, maar vermoeiende dagen.

Alles begon op dinsdagnamiddag, wanneer de hele delegatie aankwam, en ik naar de luchthaven moest om de journalisten op te halen. 3 van de 5 hadden het protocol niet gevolgd, en kwamen niet opdagen via de 'gewone' uitgang, waardoor ik daar -met 2 journalisten die net een vlucht van 26u achter de rug hadden- 2 uur lang wortel heb staan schieten.

Woensdag was dan een hele boeiende dag. Eerst naar de residentie van president Mothlante met bijhorende persconferentie, daarna lunch in de presidentiële woning. Van daar ging het richting Nelson Mandela, maar spijtig genoeg kregen we hem niet te zien. Wie we wel te zien kregen, was onze volgende gast, de ex-president Thabo Mbeki. We mochten zelfs zijn privédomein binnen en wachten op de dorpel. Daar dan wel een persontmoeting gekregen. En van daar dan richting Jacob Zuma.

Het was een hele drukke, maar wel boeiende dag. Alleen kwam er dan nog de dagelijkse nabehandeling bij, van het schrijven van persberichten tot het regelen van kleine dingetjes. Waardoor het voor de tweede dag op rij na middernacht werd. Niet dat dat erg is, maar het doet toch pijn als je 's anderendaags om 4u op moet staan, om de dames en heren van de pers weer naar de luchthaven te vergezellen...

In de Ban van Ki-Moon

2009-02-22T09:11:00.003+02:00

Nog 2 dagen, en hij komt er aan, de grote baas. Het wordt stilaan duidelijk wat hij hier allemaal gaat doen, en ondertussen ken ik ook mijn rol tijdens zijn verblijf. Ik ben verantwoordelijk voor de internationale pers die met Ban meereist. In de praktijk betekent het dus dat ik hen moet vergezellen, en maken dat ze hun werk in de meest optimale omstandigheden kunnen doen. Maar dat betekent ook dat ik overal mee naartoe mag, en dus nog meer mensen zal zien dan alleen maar Ban hemzelf. Want bij wie gaat hij -en bij uitbreiding dus ook de pers- op bezoek? President Mothlante van Zuid Afrika, de vorige president Thabo Mbeki, en met een beetje geluk ook Nelson Mandela! Jacob Zuma, waarschijnlijk de volgende president (zie één van vorige blogs) heeft de invitatie naast zich neergelegd.

Het worden boeiende dagen...

De grote baas

2009-02-17T19:43:00.004+02:00

Volgende week woensdag is een grote dag voor UN in Zuid Afrika, want de grote baas komt. Inderdaad, de secretaris-generaal Ban Ki-Moon bezoekt Zuid Afrika als eerste stopplaats tijdens zijn reis door het continent. En meer nog, hij gaat niet alleen op de koffie bij de president en het parlement, hij komt ook naar het UN gebouw om het personeel toe te spreken. Volgende week woensdag dus, tussen 8 en 9 's ochtends, verzamelen we met zijn allen in de bibliotheek voor een toespraak en een 'meet and greet'.

Wij, als communicatieafdeling, moeten al om 4 uur op bureau zijn, om alle pers door te nemen en hem te briefen vooraleer hij naar de president gaat. Mijn eerste ontmoeting met een wereldleider? Volgende week uitsluitsel...

Aanloop naar de verkiezingen

2009-02-12T16:02:00.013+02:00

2009 is een verkiezingsjaar in Zuid Afrika. En dat is al een hele tijd te merken. In de straten hangen affiches, de kranten staan er vol van... Het zijn dan ook hele speciale verkiezingen. Voor het eerst in 15 jaar democratie in Zuid Afrika zou het kunnen dat het ANC (African National Congress) geen absolute meerderheid haalt. Degenen onder jullie die de internationale politiek een beetje volgen zullen wel opgevangen hebben dat er zich een partij heeft afgescheurd van het ANC. COPE (Congress of the People) -want zo heet de nieuwe partij- heeft niet alleen een groot aantal 'overlopers'

aangetrokken, ook een heel aantal kiezers hebben hun lidkaart van het ANC ingeruild voor ééntje van COPE. Maar ook een andere oppositiepartij, de -voornamelijk blanke- DA (Democratic Alliance) heeft zich geheroriënteerd, en spreekt meteen heel wat kiezers aan.

Vooral deze laatste partij heeft een hele agressieve campagne gevoerd om de kiesgerechtigden aan te sporen om zich te laten registreren. Anders dan in België is er hier geen stemplicht, maar stemrecht. En wie tijdens de verkiezingen wil kunnen stemmen, moet zich dus eerst registreren. Vorige zaterdag en zondag was er het laatste registratieweekend, en er werd algemeen verwacht dat deze week de exacte verkiezingsdatum zou bekendgemaakt worden. Iedereen verwachtte 16 april, maar ineens kregen we via de media te horen dat de Zuid Afrikanen die in het buitenland wonen ook hun stemrecht willen opeisen. Meer nog, ze kregen gelijk van de rechtbank, waardoor de kieswet nu moet worden aangepast. En dat speelt vooral in de kaart van de DA, want de 2.000.000 buitenlandse Zuid Afrikanen zijn vooral blanken.

Alle elementen zijn dus volop aanwezig voor historische verkiezingen. Alleen is het nog afwachten wanneer die nu zullen gehouden worden...

België in het nieuws

2009-02-08T09:40:00.004+02:00

Als je denkt als Belg hier vrij anoniem in Zuid Afrika rond te lopen, dan heb je het mis. Misschien komt het door de gemeenschappelijke geschiedenis of door de gemeenchappelijke taal, maar België -en ook Nederland- worden met meer dan gewone belangstelling in het oog gehouden. Daarbij komt dan ook nog dat SABC TV een correspondent in België heeft (in Brussel als Europese hoofdstad), die -als het qua wereldnieuws eens wat minder is- ook al eens in het lokale Belgische nieuws duikt.

En zo komt het dat ik de voorbije weken een paar keer werd aangesproken over de toch wel gewelddadige maatschappij in België, met totaal onspoorde jongeren. Daarmee verwijzen ze in eerste plaats naar het drama van Dendermonde, en nu ook naar een school tegen Luik. "Goh, goh, gevaarlijk land, België. En dan zeggen ze dat Johannesburg gevaarlijk is."

Een aantal maanden geleden gebeurde hier ook een gelijkaardig incident, waar een jongeman in Krugersdorp een school binnenstapte en heel willekeurig een aantal leerlingen en leerkrachten neerstak met een samoeraizwaard. En wat de gelijkenis met de gebeurtenissen in Dendermonde nog treffender maakt is dat ook de moordenaar hier zijn gezicht had verborgen achter een vermomming van één van zijn idolen: de groep Slipknot. De feiten vind je hier.

De twee maatschappijen zijn dan wel 10.000 km van elkaar verwijderd, toch blijven ze nog steeds op elkaar gelijken. Maar dat kan ook toeval zijn...

Kamperen

2009-01-29T15:57:00.007+02:00

Ja, kamperen is een mooie zomersport... En aangezien het hier zomer is, hebben we met een paar de koe bij de horens gevat, de daad bij het woord gevoegd, etc.. en zijn we vorig weekend gaan kamperen in het "Magaliesbergen Mountain Sanctuary". Ik was er nog nooit geweest, maar iedereen bleef mij maar vertellen om er eens heen te gaan.

En ik ben blij dat ik het gedaan heb. Een schitterend landschap, prachtige grasvlaktes, doorkliefd door canyons en een heel verzorgde camping.

Spijtig genoeg konden we pas op zaterdagnamiddag vertrekken, waardoor de namiddag beperkt bleef tot het rondwandelen op het domein, het plonzen in het zwembad, het opzetten der tenten, en het organiseren ener braai. Maar wat een rust! Het is verboden om radio's te gebruiken en alles moet stil zijn om 9u30. Al fluisterend zijn we dan nog maar wat blijven nagenieten van de schitterende sterrenhemel, die werd gedomineerd door Orion.

Op zondag hebben we dan een wandeling gemaakt doorheen het domein met als ultieme bestemming een kloof vol poeletjes. Je kon -uiteraard in zwembroek- van het ene poeletje naar het andere poeletje doorsteken, en dat kilometers lang!

Enfin, een fijn tussendoortje met enkele hele toffe mensen. Ik kijk al uit naar de volgende 'hike'...

Verjaardag

2009-01-20T15:35:00.008+02:00

Sinds gisteren is er weer een jaartje bij. Jaja, een mens wordt oud. Bedankt aan alle e-mailers, FaceBookers en andere kanalen voor de fijne wensen!

De dag begon heel goed. Om 7u15 stond Tagua -het kleine buurmeisje- al aan mijn deur met een muffin en een kaarsje om uit te blazen, en nog geen 10 minuten later bezoek van Bjorn met een hele mooie plant van Inge en de kinderen. Hoe ze die hier gekregen hebben is mij nog altijd een raadsel :-)

Ik had op het werk zoveel mogelijk afspraken vastgelegd om de obligate verjaardagscake toch maar te kunnen ontlopen. Ik had zelfs een trip naar SABC (de plaatselijke VRT) in Johannesburg ingeboekt, maar het mocht niet baten. Veeeel te vroeg terug, en dan ineens 'klop, klop'.

Het is niet dat ik de attentie niet fijn vind, maar die cake is gewoon niet te vreten. Over het algemeen "wortel- en bananencake" met veel teveel suiker en een centimeters dikke laag glazuur. Die mannen -en vrouwen- hier vinden dat geweldig lekker, maar het is niet echt mijn ding. Enfin, na het traditionele zingen en de al even traditionele speeches heb ik er dan toch maar van gegeten.

Gelukkig is de volgende verjaardag pas in augustus...

PS: Gisterenavond is het etensgewijs nog allemaal goedgekomen door een lekkere braai met enkele fijne mensen.

Muggen

2009-01-13T08:29:00.004+02:00

Muggen, ik haat ze. Probleem is dat dat niet wederzijds is en zij mij blijkbaar heel erg zien zitten. In zoverre zelfs dat ze mij vannacht amper 2 uren slaap gunden.

OK, ik ga akkoord, als je in 'de tropen' wil wonen moet je er maar tegen kunnen, tegen alle vieze beestjes die hier -vooral 's nachts- wel eens durven rond te vliegen. En OK, als ik in België was gebleven had ik er met de huidige temperaturen absoluut geen last van gehad. Maar dat zijn vijgen na Kerstmis.

Het is hier zomer en volop regenseizoen, met als gevolg: overal plassen -lees: potentiele kweekvijvers voor onze vriendinnen de muggen. En dat kweken doen ze dan ook volop. Daarbij komt nog dat 'ons' zwembad groener ziet dan het gemiddelde marsmannetje, en dus door de vele aanwezige algen een paradijs moet zijn voor de zich voorplantende mug. Gevolg: ik kan amper op mijn terras zitten zonder 20 keer gestoken te worden, alle ramen en deuren moeten dicht blijven, maar toch helpt het niet. Het waren er vannacht maar 2, maar het waren er 2 teveel. Eentje heeft rond een uur of 2 dan toch het onderspit moeten delven tegen mijn kussen, maar de tweede heeft het tot de ochtend volgehouden. En heeft zich dan natuurlijk mooi verstopt, de lafaard.

Enfin, als ik straks naar huis toe fiets, en als eerste (en enige) de berg op ben, hoef ik de trui voor het bergklassement al niet meer aan te trekken. Mijn lijf staat nu al vol rode bolletjes...

Korte berichten

2009-01-07T22:57:00.002+02:00

Voor de verandering eens een aantal korte berichten:

terwijl het in Belgie de stenen uit de grond vriest, is het hier ook afzien. Rond de 35 graden, maar het voelt veel warmer :-p
ik krijg het zwembad maar niet ontgroend.
de mountainbikerit op 2 januari in Groenkloof gaf een schitterende omkadering: koedoe, gnoe, impala, struisvogel, zebra, parelhoen, etc... Maar geen 4 giraffen zoals Flor, Emma en Inge zagen.
het is fijn op korte tijd bij toeval een hele hoop 'oude' vrienden terug te vinden: hallo Els, Vero, Tom,...
Gelukkige verjaardag in uitgesteld relais aan Lene en mémé en Stefaan. En ook aan Jelke, het buurmeisje uit Bonheiden

En van hieruit "Compliments of the season and a happy new year"

Nieuwjaar achter het stuur

2009-01-04T09:55:00.004+02:00

2008 is dood, lang leve 2008! Tijd voor 2009, dus.

Het jaar is alweer 4 dagen oud, wat gaat het snel. Maar er is dan ook al één en ander gebeurd. En het strafste gebeurde dan nog net voor en na de jaarovergang. Om 20 voor 12 in de nacht bracht ik een aantal vrienden naar een groot plein in Pretoria (Hatfield voor de kenners) waar ze de overgang wilden vieren. Ikzelf had er niet veel zin in wegens 1) veel te druk en 2) geen veilige plaats te vinden voor de auto. Dus besliste ik maar om terug naar huis te rijden, en nieuwjaar op mijn gemak in mijn zetel 'over te gaan'. Het was ook maar 5 minuten rijden.

Maar dat was zonder de hemelsluizen gerekend. Op geen 10 seconden tijd keek ik tegen een ondoorzichtige watermuur aan. De regen viel met bakken -wat zeg ik, met containers- uit de lucht. Nog nooit zoiets gezien. De maximunsnelheid werd beperkt tot 10km/u, en ik werd voorbijgestoken en 'aangereden' door het soort plastieken markeringsbakken die ze hier gebruikten om wegwerkzaamheden af te bakenen. Alhoewel die dingen vrij zwaar zijn, spoelden ze toch gewoon weg, richting laagste punt van Pretoria. Iets verder moest ik onder een spoorwegbrug door, maar de kom was al volledig ondergelopen door het vele water. Ik kon nog net het dak zien van een auto die in het water vast zat. Het was ondertussen 5 voor twaalf, en de eigenaar van de wagen stond dat naast de brug ook figuurlijk te nemen.

Uiteindelijk ben ik pas 20 minuten na middernacht in mijn zetel geploft...

Weer Zuid

2008-12-30T11:50:00.003+02:00

Nog maar eens een tijdje geleden sinds de vorige post, maar dit keer voor de voor de hand liggende reden dat ik even in het koude Belgie was. Het werd een hele fijne vakantie met een ongelooflijk prettig weerzien met de kinderen, en natuurlijk ook de rest van de familie. Kerts was dus in Belgie, nieuwjaar zal hier in Zuid Afrika zijn.

De vlucht was prima. Bijna geen volk, met als gevolg dat ik in beide vluchten 3 zetels had, en ik me dus kon neerleggen om een tukje te doen. En het ontvangscomité was mooi op tijd aanwezig om mij te ontvangen in de vochtige hitte van Johannesburg.

Het verschil met Belgie is hier -temperatuurswijs- enorm. In Zaventem vertrokken net onder het vriespunt, en hier aangekomen bij 35 graden. Het zwembad heeft er bij mijn aankomst dan ook niet te lang kalm bij gelegen. Voor de rest niet veel veranderd. Alleen moet ik met enige droefheid het overlijden van een van mijn visjes melden. Volgens de "visoppasser" van dienst een geval van zelfmoord, aangezien het beest zich vastgezwommen had achter de luchtfilter en geen adem meer kon happen. O ironie...

Richting noord

2008-12-10T23:03:00.002+02:00

Ik weet het, het is veel te lang geleden dat ik nog iets gepost hebt. De reden: alles afwerken om met een gerust gemoed naar Belgie te komen. En morgen is het zover. Morgen deze tijd zit ik in Addis Abeba (ethiopie) de minuten af te tellen voor het tweede deel van mijn trip: via Frankfurt naar Brussel. Het eerste deel van Jozi naar Addis begint morgen om 10u als Scotch, de chauffeur van het project mij komt oppikken. En je kan je niet voorstellen hoe ik daar naar uitkijk. Ik moet dan wel 3 uur wachten in de luchthaven, maar het gevoel is er dan al... even vakantie, en vooral de kinderen zien!
Nu nog even inpakken, en dan (proberen te) slapen...

Weer met meer weer

2008-11-25T17:38:00.004+02:00

Ik weet het, het gaat hier de laatste berichten enkel over het weer, maar het is dan ook een hele boeiende meteorologische maand. Maar ik hou het kort, de foto zegt genoeg.

Hij is genomen vanuit mijn bureau, deze namiddag rond 15u30. Hopelijk hebben de mensen die op de voorgrond wonen hun was tijdig binnengehaald...

Gnoes in de regen

2008-11-23T09:58:00.011+02:00

Gisteren naar een gezellige braai geweest in Rietvlei, één van de kleine nationale parkjes hier rond Pretoria. Het gezelfschap was klein maar fijn, en ik leerde weer een aantal nieuwe Belgen en Nederlanders kennen. Niet dat dit nu zó spectaculair is dat ik het daarover op mijn blog moet hebben, maar wat daarna volgde was van een hemelse schoonheid.

Zoals zo dikwijls deze dagen begon het rond 5 uur te overtrekken, en nog geen kwartier later werd onze braai vriendelijk maar toch met aandrang afgebroken door een plensbui. Aan gezien we bij ons vorige bezoek aan het park

een aantal neushoorns hadden gezien, beslisten Bjorn (mijn buurmaatje) en ik om toch nog voor een game drive te gaan, op zoek naar wat loslopend wild. De redenering was dat een neushoorn zich toch niet kan verschuilen in een boom, en dat een beetje neushoorn niet wijkt voor regen en bliksem. Maar we zullen onze mening moeten herzien,

want ze waren er niet, de sissies!

Maar tussen de bliksems door stonden ze daar, een hele kudde wildebeesten tegen het avondlicht...

Donders en bliksems

2008-11-18T07:48:00.006+02:00

Laat het duidelijk wezen, het regenseizoen is in volle gang. Elke dag, zo rond een uur of 5 in de namiddag breekt de hel hier los. De regen valt met bakken naar beneden, donder en bliksem krijgen vrij spel. Een schitterend spektakel, zeker als je er vanop je terras kan van genieten.

Maar... 5 uur is ook net het uur dat iedereen gedaan heeft met werken. En dan durft die regen al eens een spelbreker te zijn. De straten lopen in geen tijd onder, de regen valt met zo'n hoeveelheden uit de lucht dat de meeste ruitenwissers die niet aankunnen, en 75% van alle auto's rijdt hier met kale banden die absoluut geen grip hebben op de watermassa. Met als gevolg: ongelukken, aanrijdingen, en ander onheil.

Daarenboven zorgen de -echt wel spectaculaire- blikseminslagen voor heel wat schade. Vooral hoge gebouwen en electriciteitscabines zijn daar het slachtoffer van, met als gevolg dat er elke dag wel ergens een cabine geraakt wordt en er een deel van de stad zonder stroom zit. En als vb je internetprovider net in dat deel gevestigd is, heb je geen internet zonder te weten hoe het komt.

Enfin, uiteindelijk wordt het altijd wel binnen de 24 uren opgelost. Maar ik zou toch niet graag een beenhouwerij openhouden, als je door de electriciteitspannes geen koeling hebt maar het buiten toch over de 30 graden is...

Mama Africa is niet meer

2008-11-11T08:41:00.005+02:00

Zuid-Afrika is in diepe rouw. Mama Africa, ofte Miriam Makeba is in de nacht van zondag op maandag overleden aan een hartaanval, net na een optreden in Italie. Ze werd 76. Ze trad zondagavond op tijdens een concert ter ondersteuning van een Italiaanse journalist die wordt bedreigd door de Camorra, de Napolitaanse maffia.

Makeba was wereldwijd, en ook in Belgie, vooral beroemd door haar hit 'Pata, Pata'. Maar ook de ‘Click Song’ en ‘Wimawe’, dat later bekend zou worden als ‘The lion sleeps tonight’, zijn songs van haar.
Behalve als zangeres werd Mama Africa hier in Zuid Afrika ook gerespecteerd voor haar strijd tegen de apartheid. In 1959 ontvluchtte ze het apartheidsregime , en toen ze een jaar later wilde terugkeren voor de begrafenis van haar moeder werd haar de toegang tot het land geweigerd.

Nadat ze in 1976 bij de Verenigde Naties in New York een toespraak tegen de apartheid had gehouden mocht haar muziek hier zelfs niet meer op de radio en de televisie.

Makeba is getrouwd geweest met de Zuid-Afrikaanse jazzlegende Hugh Masekela en met de Amerikaanse zwarte controversiele burgerrechtenactivist Stokely Carmichael, die lid was van de Black Panther Movement. Waardoor ze ook in Amerika niet meer welkom was, en naar Guinnee verhuisde.

Makeba keerde begin de jaren ’90 terug naar Zuid-Afrika, op vraag van Nelson Mandela. Ze werd hier ook Goodwill Ambassadrice van Unicef.Mama Africa wordt binnenkort in Zuid-Afrika gecremeerd, en haar assen worden over de zee uitgestrooid.

Miriam Makeba is dood, de legende is geboren…

Vars vleis

2008-11-10T08:50:00.005+02:00

Ofte 'vers vlees'. Ik heb zaterdagavond een collega uit de nood moeten helpen. Zijn neef Melvin had namelijk de finales bereikt van de 'Mr. Pretoria'-verkiezing, en mijn collega kon, door andere verplichtingen, zijn neef niet naar het evenement brengen. Met als gevolg dat ondergetekende de nobele taak had de jongeman te begeleiden. Bij aankomst bleek tot mijn opluchting dat het niet alleen de 'Mr. Pretoria', maar ook 'Miss Pretoria'-verkiezingsavond was.

Maar wat was me dat! Waar je voor Miss België toch nog moet beschikken over enige hersenactiviteit, werd deze competitie helemaal herleid tot de spreekwoordelijke 'vleeskeuring'. Het enige wat de kandidaten tijdens hun voorstelling mochten zeggen was hun naam en hun leeftijd. En daar hield het mee op. Voor de rest: show, show en nog eens showen. Eerst een parade in uitgaanskledij, dan de onvermijdelijke badpakkenronde, om af te ronden met de avondkledij. Allemaal begeleid door de obligate pasjes en poses.
Het ging zelfs zo ver dat ook tijdens de prijsuitreiking alle kandidaten weer in badpak/zwembroek moesten opdraven! De foto hiernaast is dan niet van uitzonderlijke kwaliteit, maar ik wilde hem jullie niet onthouden.

Melvin bleek één van 3 drie zwarte deelnemers te zijn in een voor de rest wit gedomineerde wedstrijd (21 deelnemers). Niet echt een realistische doorsnede van de Pretoriaanse bevolking, maar misschien heeft die doorsnede van de bevolking dan ook niet zo direct de behoefte haar vlees tentoon te stellen. Melvin eindigde uiteindelijk niet in de top-3, alhoewel hij zijn ambities hoog gesteld had. Maar in de auto terug naar huis bleek al snel waarom hij er een beetje als een plant bijstond, terwijl de anderen duidelijk hun choreografie hadden ingestudeerd: hij was vergeten dat er in de namiddag repetities waren geweest...

De eerste kerstmarkt

2008-10-31T16:10:00.003+02:00

Pretoria, 31 oktober. Buitentemperatuur: 34 graden. Helderblauwe hemel. Een poster aan een van de lantaarnpalen in de stad met de melding dat... we dit weekend de eerste kerstmarkt hebben.

Bij navraag bij collega's of dit een vergissing was, blijkt dit inderdaad zo te zijn. Normaal heeft de eerste kerstmarkt plaats zo rond midden oktober. Dus dit jaar zijn ze wel heel laat. Blijkt...
Ook in de supermarkten, shopping malls,en andere winkels hangt het al vol groene nep-dennentakken, overvloedig versierd met kerstballen en slingers. Het doet raar aan, maar je kan hier moeilijk een witte kerst verwachten, en eerlijk gezegd komt het me ook nog wel bekend voor van toen ik in Kenia en Oeganda woonde. Maar al in oktober????

Ze hebben hier inderdaad geen Sinterklaas of Sinte Mette, en ook Allerheiligen wordt hier niet herdacht, dus is de eerst volgende festiviteit inderdaad kerstmis. Er is wel Halloween (vanavond trouwens), maar dat is niet zo groot en wordt, los van in een paar nachtclubs, ook niet gevierd. Hoe dan ook, ik kom nog op dit onderwerp terug van zodra ik enkele foto's heb kunnen nemen van deze waanzin.

Sperperiode? Nooit van gehoord...

Lang, leve de financiële crisis!

2008-10-22T11:35:00.003+02:00

Ik zal hier maar niet al te diep op ingaan, maar waar iedereen aan het klagen is over de economie, gaat het met mijn eigen kleine economie steeds beter. Ik werk hier als vrijwilliger, en mijn kleine vergoeding wordt vanuit Verenigde Naties in dollar betaald. En niet alleen wordt de dollar steeds maar sterker tegenover de euro, ook zowel de dollar als de euro worden sterker tegenover de Zuidafrikaanse Rand. Twee keer winst dus!

Mij hoor je niet klagen...

Kaapstad, deel 2

2008-10-20T21:19:00.006+02:00

Met een dagje vertraging, het tweede verslag van "die kaap". Waar waren we? Oh ja, Karl heeft me afgezet aan "die berg".

De Tafelberg kan je met niks vergelijken wat je ooit als berg gezien hebt. Een plateau dat zomaar, op een paar 100-den meter van de kustlijn zomaar in het landschap staat. Meer dan 1.000 meter hoog en eens boven zo vlak als een biljart. Daar moet je dus op. En het is zwoegen, maar o zo mooi! Elke meter die je stijgt is een beloning extra. Het is steil, steiler, steilst, maar elke keer dat je omkijkt ligt de Kaap er weer anders bij. En eens je boven bent, weet je het even niet. Zover je kan zien een desolaat landschap met wat kleine struikjes op een vlak oppervlak. Maar stap je 100 meter verder, een meer dat adembenemend uitzicht op Kaapstad, de zee en net buiten de kust "Robbeneiland", het eiland waar Nelson Mandela zovele jaren heeft gevangen gezeten.

Het eiland zelf is een onvergetelijke ervaring. Je wordt er rondgeleid door ex-gedetineerden, mensen die er jarenlang hebben vastgezeten voor hun idealen, een vrij Zuid-Afrika weg van alle Apartheid. Hun verhaal, samen met de omgeving, knijpt je keel dicht. We kregen een rondleiding doorheen de hele gevangenis, met als hoogtepunt de cel van Mandela, maar het zijn vooral de verhalen die blijven hangen. Voor de kinderen van onze scholen was de ervaring nog schokkender, in die zin dat zij ook een nacht op het eiland mochten/moesten doorbrengen, maar dan wel binnen het regime zoals dat vroeger werd toegepast op de gevangenen. geen uurwerken, geen GSM's, geen iPods, maar vooral het apartheidsregime in de gevangenis. En de kinderen waren -terecht- geschokt. De blanke kinderen kregen rijst, brood en 200 gram vlees als avondmaal, de "coloreds" en Indians kregen brood en 200 gr vlees, en de zwarten 'pap' (gekookte maisbloem) en 150 gram vlees. Op zich een heel schokkende ervaring, en ik had gehoopt om het zelf te kunnen meemaken...

Kaapstad, deel 1

2008-10-17T18:26:00.008+02:00

Voila se, net terug van een paar dagen Kaapstad en tijd voor een update. Ik zal het wel in 2 keer moeten doen, want het is een beetje veel voor 1 blogje. Deel 2, "berg en eiland' krijgen jullie zondag.

Hoe verschillend kan een land zijn! Pretoria op vrij grote hoogte (1.700m), Kaapstad op zeeniveau, Pretoria stressy, Kaapstad (in mijn geval toch) laidback, Pretporia geen water, Kaapstad de zee... En zo kan ik nog een uur doorgaan. Ik was in Kaapstad voor de finales van de Model UN competitie waar ik het al eerder over had. Veel ga ik daar dan ook niet over uitwijden.

Bij aankomst was ik een beetje ontgoocheld want "die berg", de Tafelberg had zijn tafelkleedje opliggen. Maw de wolken bedekten de top. Maar wat een beloning de volgende ochtend! Daar lag hij in vol ornaat! Niet te weerstaan, die moest beklommen worden, één van de dagen!

De competitie verliep vlekkeloos, en dus na het tweede dbat tijd om de stad te verkennen. Wat opvalt is dat er in Kaapstad nog veel meer Afrikaans gesproken wordt dan in Pretoria.

De foto hiernaast is genomen aan één van de verkeerslichten. de stad is ook veel multicultureler dan enig andere stad die ik hier al bezocht heb. Dat blijkt ook uit de geschiedenis van de stad. Eén van die geschiedenissen is het verhaal van 'district 6', waar tot in de jaren 70 een gemengde bevolking woonde, maar die is afgebroken door het Apartheidsregime. In het museum rond District 6 staat nog altijd de bank (zie foto) die alleen voor de blanken bestemd was.

Op zondag een ander onvergetelijke ervaring. Karl Symons, ja de ex- VTM presentator, woon in Kaapstad. Ik heb jaren geleden met Karl nog heel aangenaam samengewerkt (één van mijn betere TV ervaringen), en sindsdien beschouw ik Karl als een goede vriend, alhoewel we mekaar niet zo vaak zien. Wel, diezelfde Karl heeft mij achter op zijn motor meegenomen voor een tochtje "Kaapstad in 6 uur". Zalig cruisen tussen de wijnvelden, de bergen, langs de kust, en dan stoppen voor een terrasje "chicken livers" in het Kaapse Malibu beach. Leuke tocht en vooral een heel fijn weerzien met Karl!

Na de chicken livers heeft Karl mijn dan gedropt aan de voet van de Tafelberg, maar dat is voor binnenkort...

De jacarandas zijn er!

2008-10-07T07:11:00.006+02:00

Ik heb er heel lang moeten op wachten, maar eigenlijk bloeien de jacaranda's. Da jacaranda is een boomsoort waarvan er in de lanen en straten van Pretoria duizenden en duizenden staan. Vandaar ook de ondertitel van mijn blog.

En elk jaar in oktober gebeurt het "wonder" en komen al die bomen in bloei met dieppaarse bloesem. En nu is het dus zo ver. De hele stad ziet paars. Niet alleen de bomen, maar ook de straten zelf. Van het kleinste beetje wind vallen de bloemetjes van de takken, en kleuren het beton ook paars. De hele weg van en naar mijn werk rij ik met mijn fietsje in een paars decor. Prachtig!
Vanop mijn terrasje is het beeld formidabel. Onder mij ligt de stad, met hier en daar hele paarse vlekken. Ook hier in de tuin en in de straat kan je er niet naast kijken. De foto's bij dit blogje zijn in een straal van nog geen 100 meter rond mijn huis getrokken.

Gelukkig zijn de regens nog niet begonnen. Niet alleen spoelen die de bloesems dan in sneltempo van de bomen, maar het zou ook de wegen spiegelglad maken. De bloemen worden geplet, mengen zich met het regenwater en laten een dikke smurrie na. Met alle verkeersellende als gevolg. De Afrikaanse versie van een laagje sneeuw.

We zullen er dan maar van profiteren, van dit natuurschoon. Want over een week of drie is het gedaan. Dan zijn alle jacaranda's uitgebloeid en is het weer een jaar wachten...

De eerste regen!

2008-10-02T22:21:00.004+02:00

12 druppels, maar toch...

Ik was net van plan te gaan slapen, maar dan ineens "tik, tik, tik,...". Regen! Ik veronderstel dat jullie in Belgie die "tik, tik, tik" liever kwijt dan rijk zijn, maar hier wachten we er op. De laatste druppels zijn gevallen ergens in mei. Misschien waren het zelfs geen druppels, maar de sneeuwvlokjes waar ik het in een eerdere blog zelfs over had. Maar sindsdien: niks.

Het eigenaardige is wel dat ik eigenlijk geen regen nodig heb om te overleven. Ik ben geen landbouwer, het water dat ik nodig heb komt uit de kraan, mijn planten en visjes worden bevoorraad uit diezelfde kraan, maar toch...

De geur, het gevoel dat alles weer op gang komt, de ervaring van wat druppels op je vel.

12 druppels, maar toch... het is een begin. Het begin van de zomer, met zo nu en dan een deugddoende "shower"...

To Eid or not to Eid...

2008-10-01T07:22:00.003+02:00

... that is the question!

Elk jaar krijgen de werknemers van UN 10 vrije dagen. Daar zijn heel wat christelijke dagen bij, zoals Pasen of Kerstmis, en een paar nationale Zuid Afrikaanse feestdagen, zoals "Freedom Day" of "Heritage Day". Andere dagen, zoals vb 1 mei krijgen we niet, omdat we anders over ons aantal vrije dagen gaan. Er is dan wel geen zak te doen, want in Zuid Afrika is dat wel een feestdag en is alles gesloten. Maar toch komen we werken op de dag van de arbeid.

Aangezien de UN een multiculturele werkomgeving is zitten tussen onze vrije dagen ook een aantal niet-christelijke feestdagen, zoals "Eid ul-Fitr", het einde van de ramadan. Maar er is iets heel eigenaardigs met Eid, aangezien er pas op het allerlaatste moment kan beslist worden wanneer precies Eid valt. Het heeft namelijk te maken met de stand van de maan. En enkele minuten kunnen een dag verschil maken.

Gisteren werden we op het werk dan ook overspoeld door mails van hogerhand. De eerste mail vermeldde dat Eid morgen, donderdag, zou vallen. Rond de middag kregen we een tweede mail dat volgens andere bronnen Eid op woensdag (vandaag) valt en we dus vandaag mogen thuisblijven. Rond 3 uur weer verandering, en is het dus opnieuw donderdag. Althans voor Zuid Afrika, want in Mozambique zou het wel vandaag zijn, aangezien de maan daar iets vroeger opkomt. Maar dan om 10 voor 5, net voor het sluiten van de bureau's, een nieuwe mail, dat ook in Zuid Afrika Eid op woensdag valt. Enfin, allemaal heel verwarrend.

Ik zal maar eens naar "het werk" gaan, en zien wie er allemaal komt opdagen. Mijn Eid valt alleszins morgen, op donderdag. Dat heb ik beslist zonder naar de maan te kijken...

Huisgenoten

2008-09-29T11:53:00.003+02:00

Ik heb sinds gisteren 4 huisgenoten. Nee, geen bezoekers, maar 4 vaste bewoners. Ze hebben hun plaatsje gekregen op het kastje boven de tv. Het zijn twee rode en twee grijze... visjes.

Op mijn weg naar een collega passeerde ik langs een shopping mall en stopte daar, aangezien ik nog iets nodig had van de Pick'n'Pay, de plaatselijke supermarktketen. En naast de Pick'n'Pay was er dus een dierenwinkel. Mijn aandacht was direct getrokken door de slangen en leguanen die ze daar verkochten, maar iets verder zag ik ook enorme aquaria met de meest fantastische verzameling tropische vissen, zeesterren, koralen, etc... En laat het nu toch net geen promotie zijn, zeker! Lentesolden!

Dus heb ik nu een klein aquariumpje met 4 tropische visjes. 2 koppeltjes (homo- of heterokoppeltjes is moeilijk op te maken bij een vis). Volgende maand komen er nog een 6-tal visjes bij, maar blijkbaar moet het water eerst zijn bacteriespiegel aanmaken, dixit de man in de viswinkel.

De visjes hebben nog geen naam. Dus een dringende oproep aan lezers die vispiratie hebben! Alle suggesties zijn welkom...

UPDATE: ze zijn ondertussen met 9, kwestie dat ze kunnen kaarten aan 2 tafels...

Land zonder president

2008-09-21T11:30:00.004+02:00

Het is zover. Thabo Mbeki wordt tot ontslag gedwongen, en zal het advies van zijn partij, het ANC, opvolgen. Hoewel het volgend jaar verkiezingen zijn, wordt hij nu toch al aan de kant gezet. De man ondergaat zijn lot gelaten.

Het zat er al een tijdje aan te komen. Thabo ligt al een tijdje overhoop met Jacob Zuma, de "baas" van het ANC over een vermeende omkoopaffaire rond een wapencontract. Beiden ware vroeger "brothers in arms" in de strijd tegen het apartheidsregime, maar zijn nu vijanden in de strijd om de macht. Enkele weken geleden werd Zuma vrijgesproken voor het hooggerechtshof van Pietermaritzburg, en was het nu blijkbaar tijd om orde op zaken te stellen. Zuma wordt met een aan de zekerheid grenzende waarschijnlijkheid na de verkiezingen zijn opvolger.

Thabo Mbeki zal hoogstwaarschijnlijk niet herinnerd worden als een groots leider. Hij heeft/had een aversie tegenover de elite van het land, zijn AIDS-beleid wordt overal zwaar bekritiseerd en de sociale hervormingen gaan volgens velen veel te traag. Maar hij heeft toch een aantal verwezenlijkingen op zijn naam staan, waar hij met trots kan op terugkijken. Zo heeft hij de economie zijn absolute noodzakelijke boost gegeven, en Zuid Afrika als één van de economische Afrikaanse grootmachten gelanceerd. Ook zijn bemiddelingen in buitenlandse conflicten zijn niet onopgemerkt gebleven. Zijn meest recente succes (een beetje laat, maar enfin) in Zimbabwe ligt nog vers in het geheugen, maar laten we ook niet vergeten dat hij een belangrijke rol speelde in Congo, Sudan en Angola. Waarschijnlijk ligt de man zijn toekomst nu daar, de internationale politiek.

Ik word wel een beetje ongerust. Misschien is het toeval maar de jongste jaren heb ik alleen maar in landen geleefd zonder regeringsleiders. Mijn laatste maanden in Belgie: geen minister-president, nu hier geen president. Ligt het aan mij? Aan mijn aanwezigheid? Misschien moet ik toch overwegen om een tijdje in de VS te gaan wonen..

International Day of Peace

2008-09-19T11:32:00.007+02:00

Voor wie het nog niet zou weten, zondag is het de "International Day of Peace". Officieel zou dat een dag zonder oorlog moeten zijn, maar we maken ons maar best niet teveel illusies, zeker?

Ik heb er hier alleszins mijn werk mee. Eén van de dingen die ik hier kunnen regelen heb, is dat er zondag over het hele continent (onder de Sahara) meer dan 60 miljoen (!) sms'en met een vredesboodschap worden verstuurd. Ik ben er wel een beetje fier op.

Een ander, kleiner maar even fijn evenement is de scholencompetities, waarin leerlingen gevraagd werd om iets creatiefs te doen rond the thema "peace". Dit kon onder de vorm van toneeltjes, liedjes, gedichten of tekeningen. Woensdag moest ik in één van de scholen jury gaan spelen, en ik voelde mij alsof ik in de jury van "Idool" zat. Eén voor één moesten de leerlingen een lokaaltje binnen komen en hun nummertje opvoeren. Ik kan me voorstellen dat de kinderen aan het sterven waren.
Het was wel fijn dat ik in een gemengde school in Johannesburg terechtkwam, waar zowel blanke, zwarte, Indische als coloured kinderen schoollopen. Het grappige was wel dat als ze een toneeltje brachten, het bij de jongens altijd begon met een geweldscène, alvorens naar het vredevolle einde te gaan. En de pré-apartheidsscheldwoorden werden daar niet in gespaard: curryvreters, boeren, kaffers, het kwam allemaal aan bod! Om op het einde van het stukje toch mekaar in de armen te vallen. "The Rainbow Nation" op zijn best!
De meisjes waren eerder gewonnen voor liedjes en gedichten.

Maandagochtend is het prijsuitreiking. Ik kijk er naar uit...

Stinkende dorst, deel 2

2008-09-17T07:28:00.002+02:00

Het probleem is opgelost. Het water is terug, de leiding is hersteld er er is weer warm water. Ik zal mij maar vlug eens gaan wassen. Alhoewel, "vlug", ik ga er goed mijn tijd voor nemen...

Stinkende dorst

2008-09-15T12:11:00.005+02:00

Het is nu al 3 dagen dat ik thuis geen water heb. Dus niet wassen en niet drinken. Blijkbaar hebben ze ergens in de wijk een waterbuis kapotgereden, met als gevolg dat niemand in een straal van een paar 100 meter geen water heeft.
Dat betekent dus al 3 dagen geen water om te drinken, te koken, te wassen, te plassen en het toilet door te spoelen. Water om te drinken en te koken kan je al vlug opvangen door enkele flessen te gaan kopen in de winkel. Maar dát water is nogal duur om het toilet mee door te spoelen. Dus emmertjes vullen is de boodschap. In eerste instantie schepte ik het water uit het zwembad, tot gisteren bleek dat we in de tuin ook een waterput hebben. Waardoor het toilet nu ook niet meer naar zwembad ruikt.
Het 'wassen des lichaams' werd de voorbije dagen ook voor enkele uitdagingen geplaatst: of het koude sop van het zwembad of het koude sop van een 'bucket shower' (emmer koud water over het hoofd kappen). Aangezien het niet aangeraden is shampoo of doucheschuim in het zwembad mee te nemen, werd voor het tweede alternatief gekozen.
Enfin, gisterenavond laat kwam het water terug, maar met zo'n hoge druk dat één van de vittingen van mijn waterbuizen besliste om te beginnen lekken. Waardoor het water uit mijn plafond begon te lopen. Met als gevolg: snel een warme douche pakken, water weer afsluiten en loodgieter bellen. Hopelijk komt hij vandaag opdagen...

Nichtmaargeenmietje

2008-09-13T11:10:00.005+02:00

Voor de trouwe lezers zal ons aller nichtmaargeenmietje geen onbekende zijn. Niet alleen zie je haar regelmatig verschijnen in de commentaren, maar ze in natuurlijk in eerste instantie wereldberoemd in heel Vlaanderen en de wereld voor haar onvolprezen bierboek dat vorig jaar werd uitgegeven.

Wel, diezelfde nichtmaargeenmietje -aka Hilde- geeft vanavond haar verjaardagsfeest. Ik ga hier wel niet vermelden hoe oud ze wordt. Dat doe je niet met vrouwen. En daarvoor heb ik ook teveel respect voor iemand die al een halve eeuw op deze aardkloot rondloopt.

Spijtig genoeg kan ik er niet bij zijn, want het is nogal ver. Maar, have fun, en hier in Pretoria zal ik in mijn living ook een danske placeren. Alleen zal het zonder Belgische bieren zijn...

Ongerustheid in België

2008-09-10T09:55:00.005+02:00

Ik heb lang getwijfeld of ik er hier iets zou over schrijven, maar blijkbaar wordt er in België nogal ongerust gerageerd op de veiligheidssituatie hier in Pretoria. Inge kreeg al een aantal reacties, en ik nu ook. Dus misschien toch even wat reactie van hieruit, en te beginnen met te zeggen dat alles met mij goed gaat.

Er is dus een Belg vermoord in Pretoria. De man was op bezoek bij zijn 18-jarige zoon, en tijdens een feestje is hij door roofovervallers neergeschoten. Ik wist helemaal niks van de sitautie tot de nieuwsdienst van VTM mijn maandagavond opbelde om te vragen of ik iets van details wist. Alhoewel ik 's morgens steeds een krant of 5 doorneem, had ik daar niks over gelezen of gehoord. Blijkbaar stond het maar in 1 krant, in het Afrikaans, (zie: http://www.news24.com/Beeld/Suid-Afrika/0,,3-975_2389839,00.html ) en werd er in de andere kranten geen melding van gemaakt. De meeste info die ik er nadien over vond, stond in De Standaard Online.

Hoedanook is het erg wat er met de man gebeurd is. Het is een daad die sterk moet veroordeeld worden. Ook de manier waarop alles plaatsvond is onmenselijk.

Maar is Pretoria daarom gevaarlijk? Nee. Ik bedoel, Pretoria is niet gevaarlijker dan menig andere Afrikaanse, Europese en Amerikaanse steden. Dus nee. Pretoria is niet Johannesburg of Chicago. Of zelfs niet Nairobi. Is Brussel gevaarlijk? Nee. Maar er zijn regels. Regels die je in elke stad moet respecteren. Er zijn wijken waar je beter 's nachts niet rondwandelt, er zijn gedragsregels waar je je aan houdt, er zijn basis veiligheidsregels, etc... En iedereen die in een stad woont, of het nu Mechelen of Chakamaka is, zal dit kunnen bevestigen.

Zo ook in Pretoria. Zo maak je gewoon dat het hek van je oprijlaan niét openstaat in het midden van de nacht, zeker als er in huis veel lawaai is en er duidelijk een feestje aan de gang is. Iets wat gegarandeerd goed-bedoelende en minder goed-bedoelende zielen aantrekt. Dit is geen excuus voor wat er gebeurd is, maar een kleine voorzorgsmaatregel die wonderen kan doen.

Voel ik me hier dus veilig? Ja. Zoals ik me in Brussel of Mechelen ook veilig voel. Ik probeer gewoon de regels zo goed en zo kwaad mogelijk na te leven...

PS: In Nieuw-Zeeland zijn tijdens het weekend ook twee Zuid-Afrikanen omgekomen. Overal voorpaginanieuws hier, maar in de Nieuwzeelandse pers geen woord erover. Hoe relatief het/een leven kan zijn.

Blogreclame

2008-09-07T09:10:00.005+02:00

Een tijdje geleden heb ik aan Google toestemming gegeven om zo van die reclameboodschappen naast mijn blog te zetten. Iedere keer als jullie, lezers, dan zo een reclame aanklikken, verdien ik een paar eurocenten. Makkelijk verdiend, denk ik, en altijd goed voor een extraatje voor de kinderen.

Maar nu merk ik dat ik steeds dezelfde reclameboodschappen krijg. "Stage in Zuid-Afrika", "South-Africa Hotels", "Maak ekstra geld", en zelfs "Ontmoet Vrouens in Pretoria". Zoveel kan dat nu toch niet opbrengen, als dat steeds dezelfde boodschappen zijn, maanden aan een stuk? Eens je die aangeklikt heb, ga je er toch niet meer naartoe?

En wat ik me dan afvraag is of jullie dezelfde boodschappen krijgen, en de software zich dus aanpast aan de inhoud van de blog. Of als de boodschappen regio gebonden zijn, de software ziet waar jullie inloggen, en jullie dan Belgische reclamekes voorschotelt.

Dat zijn zo van die dingen die een mens zich afvraagt op een zonnige zondagmorgen in september...

Kabeldiefstal

2008-09-04T15:32:00.002+02:00

We hebben daarnet allemaal de opdracht gekregen om naar huis te gaan. Reden: de kabel van het internet zou gestolen zijn, en we zijn dus allemaal offline. Voor een informatie- en communicatiedepartement als het onze is dat natuurlijk een kleine ramp. De kabel zou gestolen zijn in Johannesburg, en daarom zitten wij, en alleen ons gebouw, hier in Pretoria zonder internet. Jo'burg ligt hier efkes 50 km vandaan! En al onze omringende gebouwen hebben wél internet. Zijn wij dan zo gepriviligieerd dat wij onze persoonlijke kabel vanuit Jo'burg hebben? En net dié wordt dan toch niet gestolen, zeker!

Alleen gelooft niemand hier iets van het IT-verhaal, want ook ons intern systeem ligt plat, en die server staat hier op de 9de verdieping. Hoedanook, internet en ons gebouw gaan nooit vrienden worden. Voor iets meer dan 200 mensen samen hebben ze 640 Mb bandbreedte, en kunnen we gezamenlijk 10 Gb per maand consumeren. Voor velen zal dit nu wel latijn zijn, maar wie een beetje van computers afweet, weet dat dit "hell" is. Ik heb gemiddeld een snelheid van 0,3 Kb/sec. In mensentaal betekent dat onder andere een verzendtijd van een half uur als ik een email met een gemiddelde bijlage verstuur. Maar dat betekent ook dat ik 8 op de 10 websites gewoon niet open krijg.

Enfin, jullie weten he, als jullie iets willen versturen, overweeg toch nog maar eens de post boven e-mail. Dat zal misschien rapper gaan. Alhoewel...

Model UN

2008-08-31T10:17:00.002+02:00

Gisteren jurylid geweest voor één van de Model UN debatten. Model UN is een debatwedstrijd voor studenten van het laatste jaar middelbaar onderwijs. Elk van de deelnemende scholen stuurt een team van 4 leerlingen naar de wedstrijd, en elk van die teams krijgt een land en een gemeenschappelijk onderwerp toegewezen. Bedoeling is dan dat elk team de belangen van "zijn" land verdedigt rond dat onderwerp. Het gaat er dus niet om wat de studenten zélf rond het onderwerp denken, maar hoe goed ze het hun toegewezen land verdedigen/vertolken. Het is een hele moeilijke oefening, niet alleen qua voorbereiding en research, maar ook de dag zelf. Want een Model UN sessie duurt toch een uur of 4. Eerst krijgen alle landen elk 4 minuten om hun standpunt te verdedigen, gevolgd door twee debatrondes, dan gaan alle landen met elkaar gaan overleggen om resoluties op te stellen, daarna worden de resoluties voorgelezen en gestemd, en tenslotte mogen ze elk nog een slotverklaring afleggen.

Het onderwerp van gisteren was "biobrandstof versus stijgende voedselprijzen". Op zich een heel interessant onderwerp, maar toch vrij moeilijk voor studenten van 17 jaar. En natuurlijk moet je dan ook nog een beetje geluk hebben met het land dat je toegewezen krijgt. Ik keek dus heel erg uit naar de speeches en standpunten van Brazilië en Iran, gezien hun beider rol aan weerszijden van het onderwerp. Maar wat een tegenvaller! Geen toegevoegde waarde, amper op de hoogte van de globale situatie, en kompleet uit de boot gevallen. De enige wereldmacht die het wel goed deed was China, die dan ook op een verdienstelijke 3de plaats eindigde. In tegenstelling tot Australie, die heel goed begonnen waren, maar totaal afgingen toen één van hun leden gewoon in slaap viel tijdens de debatten. De uiteindelijke winnaar, met voorsprong, werd Zambia. Niet direct een land dat het voortouw neemt binnen het onderwerp, maar het team vertolkte op een onnavolgbare wijze de visie van Zambia.

Zij mogen nu naar de nationale finale in oktober. Die vindt plaats in Kaapstad, en de debatten worden gehouden op Robbeneiland. En de winnaar daarvan mag dan in maart volgend jaar naar de globale finale die gehouden wordt in de grote zaal van Verenigde Naties in New York. Naar New York zal ik niet mee mogen, maar ik Kaapstad ben ik er wel bij. Ik kijk er naar uit!

Spring is in the air!

2008-08-25T13:02:00.007+02:00

"Yes, why not!", denken er waarschijnlijk nu aan aantal onder jullie die de mop kennen.

Maar hier is het dus wel degelijk zo. Alhoewel het nog een week of 4 winter is, is het duidelijk dat de ergste kou voorbij is. We hebben hier net een schitterend weekend achter de rug met temperaturen tot 27 graden, maar vandaag slaat alles: 30 graden! En wat veel belangrijker is, de nachten zijn niet meer zo koud. De jongste dagen blijft het ook 's nachts ruim boven de 10 graden.

Monday, 25 August 2008

	Min	Max
Bloemfontein	7°C	20°C
Cape Town	10°C	14°C
Durban	15°C	21°C
East London	10°C	17°C
Johannesburg	7°C	26°C
Kimberley	5°C	20°C
Mafikeng	11°C	27°C
Nelspruit	9°C	33°C
Pietermaritzburg	11°C	21°C
Polokwane	9°C	29°C
Port Elizabeth	9°C	16°C
Pretoria	11°C	30°C

Ook in de natuur zie je de veranderingen al, de bloemen komen uit, de eerste bomen staan in bloei, en het water van het zwembad begint wat warmer te worden. Maar toch blijft het een eigenaardig gegeven dat het dus al warm is, maar dat veel bomen nog geen bladeren hebben.

Maar wat nog het raarste is, is dat iedereen hier blijft een muts en een sjaal dragen. En als ik dan vraag waarom ze dat doen, is de enige uitleg: "It's still winter, my friend!"

Tja, 't is maar hoe je het bekijkt...

Stories

2008-08-20T08:14:00.006+02:00

Veel is er hier op TV niet te zien. Ofwel kijk je wat DVD, ofwel lees je. Maar ondertussen zijn de Humo's en de Dimitri Verhulsts van deze wereld verslonden, en dus heb ik nu maar zelf een verhaaltje geschreven. Het is nog maar een kladversie, maar toch al even op de blog zetten. De verteller is een fictieve journalist die terugkijkt op zijn carriere...

We schrijven 1953. Marcella Vandeweghe uit Ieper is voorbestemd om wereldberoemd in Vlaanderen te worden. Want Marcella is de allereerste omroepster van de NIR, de vrouw die het allereerste programma op de allereerste uitzenddag van de NIR zou presenteren. Meer nog, Marcella zou de allereerste persoon zijn die op de Vlaamse televisie verschijnt. Een unicum, slechts weggelegd voor 1 persoon: Marcella Vandeweghe!

Maar dan slaat het noodlot toe! Luttele uren voor de eerste aankondiging (het woord “luttele” werd in de jaren ‘50 nog frequent gebruikt), gebeurt wat niet mag gebeuren: Marcella verliest haar stem. Hoe het kon gebeuren is tot vandaag nog altijd een raadsel. Reed ze met het autoraampje open naar Brussel? Sliep ze met haar raam open? Vergat ze voor een keer haar sjaaltje te dragen? Was ze te lang “uit” geweest om haar debuut te vieren? Had ze teveel gegild tijdens het optreden van Bobbejaan Schoepen op de vooravond van de lancering van de Nationale Omroep? Niemand zal het ooit weten...

Hoe dan ook, de avond van de eerste uitzending was het niet Marcella Vandeweghe maar Paula Semer die de honneurs waarnam. Marcella moest lijdzaam vanop de bank in haar huiskamer in Ieper toekijken hoe Paula de ster van Vlaanderen werd. En Vlaanderen wilde alleen maar Paula, dag en nacht, jaar in, jaar uit. Maar Marcella kreeg van de NIR-top te horen dat ze zich moest klaarhouden! “Stand-by staan, Marcella”, hadden ze gezegd. Haar kans zou nog komen! Mocht er iets gebeuren met Paula, dan zou zij, en alleen zij, inspringen. “Blijven oefenen, Marcella”, hadden ze haar bij de NIR op het hart gedrukt. En dat deed Marcella...

Naar aanleiding van 50 jaar televisie, ging ik haar op een zomerse ochtend thuis in Ieper opzoeken. Nog altijd opent ze de deur met een “Goeienavond dames en heren”.

“Goeienavond dames en heren, en welkom bij Marcella. Straks kijken we naar het nieuws van 7 uur waar wel heel wat schokkends zal gebeuren. Daarvoor gaat Marcella eerst de namiddag doorbrengen bij haar vriendin Maria. Uiteraard zal dat weer voor de nodige conflicten zorgen aangezien Maria nog altijd in spanning leeft met Rudolf. Want u weet natuurlijk nog dat Rudolf gisteren dronken thuiskwam van cafe De Reisduif, terwijl Maria nochtans had gezegd dat ze de boter –wat Rudolf eigenlijk gewoon moest gaan halen- nodig had om een cake te bakken. Dat wordt me dus weer een aflevering.

Maar voor het zover is hebben we eerst onze dagelijkse afspraak met het middagmaal, voorafgegaan om 11 uur door de culinaire rubriek. Vandaag koken we met onze Gilbert, die een lekker stuk gebraad zal maken, met boontjes en huisgemaakte kroketjes a la Marcella.

Maar beginnen doen we vandaag uiteraard met het reeds lang aangekondigde interview met mezelf, waarvoor we op dit ogenblik een journalist en een fotografe te gast hebben ten huize van... Marcella Vandeweghe! U ziet het, het wordt weer een dag met de nodige afwisseling en spanning. Wij zijn er dan ook zeker van dat deze dag u zeker kan boeien.”

FUN Days

2008-08-11T13:30:00.003+02:00

Zoals eerder al vermeld werd afgelopen vrijdag de eerste FUN day georganiseerd. FUN staat voor Friday @ the UN, en is een voormiddag waarin scholen met leerlingen van het hoger middelbaar uitgenodigd worden om eens bij ons op bezoek te komen. We ontvangen ze dan in de bibliotheek, waar ik dan eerste een presentatie geef rond wat UN in de wereld doet, en vooral wat UN betekent in Zuid Afrika. Na de presentatie is er tijd voor vragen en een rondleiding in de bibliotheek. De voormiddag wordt dan afgerond met een hapje en een drankje...

En vrijdag was het dus de eerste keer, en het is heel goed meegevallen, mede dankzij de interactiviteit van de kinderen zelf. Niet alleen waren ze heel actief tijdens de presentatie zelf, ook tijdens de vragenronde stelden ze interessante en vooral pertinente vragen, zoals "hoe kan je als wereldorganisatie aanvaarden dat er 5 leden veto-recht hebben in de Security Council" of "Wat doet de UN eigenlijk in de crisis in Zimbabwe"?

Bedoeling is dat deze FUN Days nu elke 2 weken georganiseren, en op die manier zoveel mogelijk scholen te bereiken.

Weer onder de levenden...

2008-08-04T08:39:00.002+02:00

Een nieuwe maand, een nieuw begin. De vakantie zit er op en het is weer tijd voor het echte werk. Augustus ziet er nogal druk uit. Ik moet een tweetal weekends naar het binnenland, we starten met schoolbezoeken aan het UN gebouw hier, en een aantal projecten waar ik nu al een tijdje mee bezig ben moeten eindelijk hun definitieve start krijgen.

Het project dat ondertussen al het verst gevorderd is, is hetgene rond voetbal voor dakloze kinderen. Niet alleen het voetbal speelt daarbij een belangrijke rol, maar ook alle nevenactiviteiten rond de herwaardering van hun leven(ssituatie). Uiteindelijke bedoeling is om de kinderen via het voetbal van de straat te krijgen en ze een stimulans naar de toekomst te geven.

Ondertussen zijn we ook vrij ver gevorderd met een gezamenlijk televisieprogramma van alle Afrikaanse landen onder de Sahara samen. Enige vereiste is nog de nodige budgetten samen te krijgen. Dus als er iemand nog ergens een overschotje van een 200.000 dollar liggen heeft: 1 adres!

Allez, we zijn weer vertrokken, en de komende weken en maanden mogen jullie dus weer regelmatig nieuwe "posts" verwachten...

Stilletjes

2008-07-21T07:56:00.000+02:00

Het is hier een beetje stilletjes wegens vakantie. Vanaf begin augustus zijn we er weer (met meer weer)!

Wat drinken we hier?

2008-06-21T10:28:00.005+02:00

Een aantal blogjes geleden schreef ik een stukje over de eetcultuur hier in Zuid Afrika, en besloot ik dat "wat we daar bij drinken" voer voor een ander stukje zou zijn. Maar blijkbaar is dat er nog niet van gekomen, en zijn er een aantal lezers die mij daar attent op maken. Dus , wat drinken we hier?

Voor we het hebben over hetgeen waar iedereen aan denkt, toch even vermelden dat het kraantjeswater hier drinkbaar is. Voor de gemiddelde Belg lijkt dat een evidentie, maar wie ooit al in Afrika geweest is weet dat je ofwel water in flessen koopt, ofwel het kraantjeswater eerst kookt en dan nog eens filtert. Maar hier niet, je draait de kraan open, vult je glas en drinkt het leeg. Het is wel aangeraden om het eventueel eerst door een Brita-kan te laten lopen, zodat het lichte chloorsmaakje er ook uit is. Maar tot zover water...

Het exportproduct van Zuid Afrika is natuurlijk de Kaapse wijn. En die is niet alleen populair in het buitenland. Bij elke braai hoort wijn. Vooral rode wijn wordt hier gesmaakt. Nergens ontbreekt er dan ook een kratje of een aantal flessen wijn. En die wijn is, naast heel lekker, ook een stuk goedkoper dan in Europa. Een kratje wijn van 5 liter kost hier tussen de 70 en 10 Rand, tussen de 5 en de 8 euro. Maar de echte kwaliteitswijnen kosten hier ook wel hun prijs. Een fles Roodeberg kost hier een euro of 4, en dat scheelt niet zoveel als in de Colruyt. En, net als in Belgie, betaal je op restaurant meer voor de wijn als voor het gerecht zelf. Alleen is het hier wel toegestaan je eigen fles mee te nemen op restaurant, en betaal je een vast bedrag voor de "kurk". Over de wijnstreek zelf heb ik het in een volgend stukje wel eens.

Naast wijn wordt er hier ook bier gedronken. Dat heeft vooral te maken met de Duitse invloed uit buurland Namibie (tot 1992 protectraat van Zuid Afrika). Daar wordt het bier nog altijd volgens het Duitse Reinheitsgebot gebrouwen.
Als je dus bier uit Namibie wil drinken, vraag dan naar "Windhoek". Als je bier van hier wil drinken, ben je aangewezen op "Hansa" of het iets betere "Castle". Maar als je een echte Zuidafrikaan wil zijn drink je Stout (donker bier) met melk! Ze kappen gewoon een klak melk in hun bier en dan hop... Niet te drinken!

Enfin, Heineken is hier ook populair, maar we hadden het over bier...

Nelson Mandela 90 jaar

2008-06-19T08:30:00.009+02:00

Nog enkele weken en het is zo ver. Op 18 juli wordt de volksheld nummer 1, Nelson Mandela, 90 jaar oud. Reden genoeg om in het hele land, en zelfs in de hele wereld, festiviteiten op te zetten.

Mandela is hier nog altijd dé man. Alhoewel hij al een hele tijd geen president meer is, is hij toch nog altijd prominent aanwezig in het dagelijkse leven. Hij wordt hier veel hoger ingeschat dan de huidige president Thabo Mbeki, en dan diens waarschijnlijks opvolger Jacob Zuma. Al waren een heleboel Zuid Afrikanen toch wel een beetje ontgoocheld dat Mandela zich de jongste tijd wel politiek een beetje op de achtergrond houdt: geen commentaar op de recente "xenophobic attacks" en ook al geen standpunt in de crisis rond de verkiezingen in Zimbabwe. Maar misschien is het wel goed dat hij zich daar niet over uitspreekt. Het is nu aan anderen om de politiek te bepalen.

Maar binnenkort dus de viering. Overal te lande worden concerten, tentoonstellingen, manifestaties, etc... georganiseerd, met als hoogtepunt de dag zelf: 18 juli. De geruchten doen zelfs de ronde dat de Spice Girls zouden komen optreden voor Nelson! Allen daarheen!

Maar niet alleen hier wordt er gefeest. Overal ter wereld worden grootse concerten opgezet. Zo is er op 27 juni in het Londonse Hyde Park een concert met oa Amy Winehouse (Kaapse wijn?), Sir Elton John, Razorlight, Queen, Bono, en Annie Lennox. Zelfs Eminem zou er optreden. Hopelijk past hij zijn teksten toch een béétje aan.

Maar toch hebben ze blijkbaar één absolute superster over het hoofd gezien: Dana Winner. Spijtig...

De eerste sneeuw...

2008-06-09T20:17:00.004+02:00

Ik werd heel langzaam wakker,

ik wreef mijn ogen uit,

ik werd heel langzaam wakker,

ik wreef mijn ogen uit,

ik kon het niet geloven,

maar voor de vensterruit,

viel zacht naar beneden,

de eerste sneeuw.
(Jan Dewilde)

Deze morgen is de eerste sneeuw gevallen. Veel was het niet, maar toch bizar. Hij bleef zelfs niet liggen, maar het waren kleine vlokjes. Vreemd genoeg blijft het overdag nog altijd schitterend weer, 20 graden en meer. Gisterenmiddag organiseerde de huisbaas hier nog een kleine braai, en we konden heel fijn buiten zitten.
Maar 's nachts wordt het heel koud. Kerstenpitjes zijn nu zeker geen overbodige luxe, maar vind die hier maar. Van zodra het donker wordt en de zon verdwijnt is het dus koud, echt koud. Alleen is het hier deze periode van het jaar al om 17u45 pikkedonker. Veel heb je dus niet aan je avond, of het is wat werken, koken of strijken (lach niet! ik heb al minder valse plooikes dan in het begin!).

Kijk eens naar omhoog

en kijk de lucht is grijs

en zit vol vlokken.

‘k Wou dat dit kon blijven duren

dat het nooit meer zou stoppen.

‘k Voel me zo gelukkig

in de eerste sneeuw.

Bosses, peacekeepers and potatoes

2008-06-04T17:36:00.006+02:00

Margaret, onze baas, vertrekt na jarenlang in Afrika te hebben gewerkt, weer naar New York.
Het zijn drukke dagen, deze periode. Niet alleen vertrekt onze baas weer naar New York, maar we vierden vorige donderdag ook de International Peacekeerpers Day, en vandaag is het de opening van het International Year of the Potato.

Deze week gaf ze haar afscheid, en moeten we dus zonder baas verder. Maar ik maak me niet echt ongerust. Als Belgie 9 maanden zonder eerste minister kon, dan zullen we het hier met ons zessen ook wel overleven...

Peacekeepers Day herdenkt elk jaar de gevallen blauwhelmen tijdens vredesmissies. Dit jaar was het de 60ste verjaardag van de blauwhelmen, en hadden we hier een vrij groot evenement. We organiseerden een plechtigheid samen met het Zuid Afrikaanse leger, waar kransen werden gelegd en de vlaggen halfstok werden gehangen. Het werd een groot succes, want we haalden alle kranten en zelfs het TV nieuws. Onder de aanwezigen 30 ambassadeurs, 70 militaire attaches, en ikzelf!

En vandaag is het dan de lancering van het Internationaal Jaar van de Aardappel, dat we samen met Aartappel Suid Afrika en de Peruviaanse ambassade organiseren. Ook nu weer veel ministers en ambassadeurs verwacht. En wat staat er op het menu: patatten!

Ik zal het mij laten smaken...

Maandag 26 mei

2008-05-26T20:54:00.003+02:00

Ik heb deze keer een aantal weetjes, dus ik had niet direct inspiratie voor een blitze titel. Zal ik voor de verandering eens gewoon werken met bullets? Qua layout is het dan ook eens iets anders.

Voor degenen die al ongerust zouden zijn, ik ben NIET degene uit het artikel van Het Nieuwsblad. Lui ben ik misschien, maar toch geen paard...
Voor de anderen die ongerust zouden zijn, gene paniek, alles geraakt stilaan onder controle. De rellen breiden zich niet meer uit, waarschijnlijk hebben we het zwaarste gehad en was er heel wat copy catting. Alleen konden we vandaag moeilijk het kantoor uit, want er stonden zo'n 500 Zimbabwanen, Malawi's en Mozambicanen voor de deur, om zich te registreren bij UNHCR. Ik voel met hen mee.
Het voetbaltoernooi voor de dakloze kinderen was geweldig, Schitterende dag, en hele leuke sfeer. Ik moet daar zeker meer mee doen! En als to of the bill nog een paar onverwachte gasten: de topscorer van Kaiser Chiefs (niet de groep, wel de lokale voetbalploeg, te vergelijken met Anderlecht), een van de acteurs uit 7de Laan, het populairste feuilleton hier op TV (te vergelijken met "thuis" of "familie") en een gastoptreden van een reggaeband.
En voor degenen met een goed hart en een abonnement op Ebay een berichtje van de lieve mensen waar ik vorige jaren ging gaan beeldhouwen:
Labels
Veerle Van Raemdonck

Hoi allemaal, Van 2 t.e.m. 8 juni organiseren we een veiling op ebay ten voor...

17:49 (3 uren geleden)

Veerle Van RaemdonckBezig met laden...

17:49 (3 uren geleden)

Hi allemaal,
Van 2 t.e.m. 8 juni organiseren we een veiling op ebay ten voordele van het weeshuis Shungu Dzevana in Zimbabwe. We hebben al meer dan 40 items van bekende gezichten (bvb. TOM BOONEN, TOM WAES, BAB, LIEVE BLANCQUAERT EN VELE ANDEREN,…..) We streven naar een grote opbrengst die dan kan dienen voor de uitbreiding van het weeshuis. ( voor meer info over het weeshuis: www.shungudzevanatrust.org en www.zimbakids.be) daarom proberen we op allerlei manieren veel ruchtbaarheid te geven aan deze veiling. Jullie kunnen ons daar enorm mee helpen door deze mail met bijlage door te sturen naar vrienden en familie.
Groetjes
Veerle en Joost

Street soccer

2008-05-20T12:39:00.006+02:00

Wie de actualiteit een beetje volgt zal de jongste dagen wel gemerkt hebben dat Zuid Afrika, en dan zeker Johannesburg, niet echt positief in het nieuws komt. De townships staan in brand, mensen worden aangerand en vermoord, etc... En om jullie gerust te stellen, hier in Pretoria merken we daar voorlopig niks van.

Maar het is niet allemaal negativisme wat de klok slaat. Ik ben ondertussen met een heel aantal aardige projecten bezig. Binnenkort moet -of beter gezegd "mag"- ik met één van de bekendste Zuid Afrikaanse rockbands gaan samenzitten om te zien of ze voor onze doelstellingen geen nummer kunnen componeren. Verder ben ik ook met een aantal radiostations binnen Zuid Afrika aan het babbelen rond het produceren van wekelijkse radioprogramma's rond de MDG's (zie vorige blog) in de verschillende lokale talen, en ben ik met UNICs in 11 andere Afrikaanse landen aan het overleggen om een gemeenschappelijke documentairereeks rond diezelfde MDG's te maken.

Maar het leukste project is misschien wel het "street soccer" project. Dat initiatief brengt verschillende dakloze kinderen en jongeren uit een aantal wijken samen om tegen elkaar te gaan voetballen. Natuurlijk is het niet alleen het voetbal waar het hier om gaat, maar vooral om de andere dingen die je ondertussen met die jongeren kan doen naar het verbeteren van hun zelfbeeld en hun levenskwaliteit. In Kaapstad bestaat het initiatief nu al een paar maanden, en wij willen hier nu een aantal organisaties ondersteunen om het ook in Pretoria uit te bouwen. Spannend!

Uiteindelijke bedoeling is om in elk van de gaststeden van de wereldbeker voetbal in 2010 gelijkaardige competities te organiseren, en dan tijdens dat WK de provinciale en nationale finales te houden. Een soort side kick van de echte wereldbeker als het ware. En het zou heel fijn zijn mochten we deze matchkes als een soort voorwedstrijd voor de échte wedstrijden kunnen programmeren. Hoe dan ook zit ik volgende week samen met de FIFA en het plaatselijke organiserende comité om te zien hoe we met hen kunnen samenwerken. Ik breng zeker dit project op tafel.

Maar in afwachting hebben we nu zaterdag een eerste tornooi tussen 6 ploegjes van dakloze kinderen op de terreinen van de Universiteit van Pretoria. Allen daarheen om te supporteren! Ook voor mij, want ik ben één van de scheidsrechters...

Het wordt stilaan winter...

2008-05-07T10:23:00.006+02:00

In Belgie sta je er niet direct bij stil, maar Zuid Afrika ligt aan de andere kant van de evenaar. Dat betekent dat alles hier anders is, ook wat het klimaat betreft. Als het in Belgie zomer is, is het hier winter, lente is hier herfst, etc...

En dan zegt iedereen "ja, winter, dat zal wel, aan het zwembad in 30 graden, zeker?". Maar nee, het wordt hier toch een beetje echt winter. OK, niet zo streng als in Belgie, maar toch... Zuid Afrika ligt op ongeveer dezelfde breedtegraad als Mauretanie, maar heeft niet hetzelfde klimaat. Door de inclinatie van de aarde tegenover de zon, en door de grote hoogte waarop Pretoria ligt (1.350m), hebben we hier eigenlijk het klimaat van Spanje. Dus in de zomer warm, en in de winter vrij aangenaam maar met koude nachten. Nu is het overdag nog altijd een graad of 20, maar 's nachts koelt het toch al af tot een graad of 5. Eens we juni zijn, spreken ze hier toch al van een 5-tal vriesnachten per maand. In Johannesburg durft het 's nachts dan zelfs eens te sneeuwen! En vorig jaar was er zelfs een sneeuwdag in Pretoria: 27 juni 2007.
Maar overdag blijft het deftig. Pas midden augustus begint het weer op te warmen. En het probleem is hier dat de huizen gebouwd zijn voor het goede weer, en dus geen verwarming hebben. Dus wie in de wintermaanden wil langskomen, brengt best zijn kersenpitjes mee...

Het enige -enfin ja- voordeel van de winter is dat het amper regent. Altijd blauwe lucht en mooie zon, zodat het vrij snel opwarmt overdag. Want dat is dan weer het verschil met het Spaanse weer, we hebben hier echt wel 2 regenseizoenen. Dat van de herfst is zowat begin april begonnen, en loopt op zijn laatste beentjes. Het tweede is van midden oktober tot midden novermber. Maar dan zou het niet zo constant regenen als in de voorbije periode, maar eerder elke dag een goede "shower" en schitterend lenteweer.

Ik zal maar stilaan ergens een fleecedekentje gaan zoeken...

Retourtje België

2008-04-24T19:30:00.002+02:00

Mijn eerste 'tour of duty'zit er op. Ik ga even over en weer naar België, dus zal het hier een weekje stil zijn op de blog. Tot binnenkort!

Is ´t eetn nog ni gereed?

2008-04-20T07:49:00.008+02:00

In een vorig stukje heb ik het kort al eens gehad over eten en drinken hier in Zuid Afrika. Toen had ik het even over de braai in één van de Nationale Parken. En een braa i is voor de meeste Zuid Afrikanen hét summum van culinair genot. Braai komt van het werkwoord braaien, dus barbecue-en. Waar en wanneer ze ook maar de gelegenheid hebben, wordt er vlees op de braai gelegd. Vlees dus, en hoe meer hoe liever: steak, lam(tsjop), kip, sosaties (brochettekes) maar vooral de vermaarde "boerewors", worsten van zuiver rundsvlees met veel kruiden. En wat eten we daar dan bij? Slaatjes, zoete mais op de braai en vooral "pap", héél veel pap. Pap heeft niets met de vloeibare substantie die we in Vlaanderen kennen, maar is gekookte maisbloem. De bloem wordt ingekookt tot het een vaste brij is (zoals "ugali" in Oeganda) en wordt dan gegeten met "sous", een tomaten-uiensaus.

Het tweede waar de Zuid Afrikaan, welke huidskleur dan ook, niet zonder kan is "biltong". Biltong is gedroogd vlees dat bij elke gelegenheid wordt gegeten. je vindt hier biltong van rund, maar ook van koedoe, eland, en allerlei soorten "game". Het enige wat je echt wel nodig hebt om van biltong te genieten is een stevig gebit. Want er moet gekauwd worden!

Voor de rest is het hier, tenminste in de provincie Gauteng, huilen met de pet op qua lokale keuken. Heel veel fast food in de straten: Kentucky Fried Chicken, Mc Donalds, Steers, Wimpies, Roman's,... Gelukkig ook een paar goede visrestaurants, enkele prima Indiërs en wat Indonesische plekjes. In andere plaatsen, zoals Kaapstad of Durban die aan de kust liggen, zou de keuken wel stukken beter zijn.

En wat we bij dat alles dan drinken is voer voor een volgend stukje...

57%

2008-04-14T14:24:00.003+02:00

57%, dat is het percentage dat de elektriciteit hier op 1 dag is opgeslagen, vorige vrijdag. En dan kom je 's avonds thuis, en er is geen electriciteit! Enfin, ze hebben hier dus een zwaar probleem.

Eskom, laten we zeggen de plaatselijke Electrabel, beweert dat ze de laagste energieprijzen ter wereld hebben, en dat dat zelfs zo zal blijven na deze prijsstijging. Maar daar koop je geen brood mee, he. En waar je het beleg voor op dat brood ook al niet mee koopt is het feit dat ook de brandstof hier op 2 april met 10% in prijs gestegen is. Ze hebben hier een heel eigenaardig systeem van prijsbepaling van benzine. Elke tweede van de maand worden de prijzen herzien. Maar de laatste maanden werd die wel heel drastisch aangepast, en steeds met een paar procenten in de hoogte.

Voor families met lage inkomens zijn deze twee prijsstijgingen die nu op een paar dagen samenkomen, echt een probleem. En dan spreken we nog niet over de wereldwijde stijging van de voedselprijzen...

Maar we waren over de elektriciteit bezig. Ze hebben hier dus een drastisch tekort aan elektriciteit, toch volgens Eskom. Met als gevolg dat ze hier elke dag in de kranten overzichten zetten van de regio's en dorpen in het land, met daarnaast het tijdstip wanneer ze geen stroom gaan hebben. Elke dag 4 pagina's en echt wel met kleine lettertjes. Dit zou nog allemaal goed en wel zijn mochten ze zich aan de uren houden. Wij staan nooit in de krant, maar hebben de volledige vorige week elke dag wel een stroomonderbreking gehad. Donderdag zelfs van in de namiddag tot 3u 's nachts. Maar los van wat vlees in de diepvriezer dat kan ontdooien, is dat niet zo'n probleem. Een goeie kaars brengt het licht wel.

Maar het was dus wel een probleem voor een aantal andere mensen. Enkele voorbeelden: 100-den mensen zaten met hun auto vast in een ondergrondse parking, omdat de electrische poort van de garage niet werkte, anderen kampeerden bij de geldautomaten omdat ze net voor de panne hun code hadden ingetypt, en vreesden dat anderen er met hun geld zouden van door gaan,...

Dus er zou een tekort aan elektriciteit zijn, maar hoe komt dat dan? Ze hebben de grootste centrales van Afrika staan. 3 redenen: 1) een groot deel van de stroom wordt verkocht aan de buurlanden, 2) het komende WK voetbal vraagt zoveel bouwwerven (stadions, stations, wegen,...), en ze willen absoluut hun deadline halen, zodat ze alle energie daar -letterlijk en figuurlijk- inpompen, en 3) 7 centrales liggen plat.

Er is zelfs niet meer genoeg stroom om hen nog een shoktherapie te geven...

Goede tijden, slechte tijden

2008-04-08T08:10:00.006+02:00

Voila, mijn eerste heel concrete project(je) zit er op. Gisteren was het de herdenking van de genocide in Rwanda in 1994, en dat wordt elk jaar herdacht door de Rwandese Ambassade en de UN. Het werd een intieme en sfeervolle herdenking aan de Universiteit van Zuid Afrika hier in Pretoria, met veel aandacht voor reflectie en toekomstperspectieven. De herdenking werd afgesloten met een toch wel pakkend moment: alle lichten werden gedoofd en iedereen stak een kaarsje aan.
Het is goed geweest. Zo goed zelfs dat we deze ochtend al in het TV-journaal van 7u zaten!

Ik schrok er eerst van dat het ondertussen al 14 jaar geleden is dat het allemaal gebeurde. Vanaf 7 april werden 1.000.000 Tutsi's en gematigde Hutu's in 100 dagen afgeslacht. Gemiddeld 10.000 per dag, dat is een vol voetbalstadion of de inwoners van een gemiddelde Vlaamse gemeente. Iedereen die ouder is dan 25 herinnert zich waarschijnlijk de schokkende beelden van mensen die op elkaar inhakten met machetes, van de kilometers lange rijen slachtoffers langs de wegen,... Voor wie er meer van wil weten, kan ik een aantal films aanraden: "Hotel Rwanda", "Sometimes in April" of de documentaire "Shake hands with the Devil".

Inge en ik werden toendertijd van vrij dichtbij met de genocide geconfronteerd. In die tijd woonden we in Oeganda, aan de boorden van het Victoriameer, datzelfde meer waar in Rwanda duizenden lijken in werden gedumpt. Kampala liep ook vol blauwhelmen, want de vredesacties in Rwanda werden vanuit Oeganda gecoordineerd. Maar waren ze zich niet beter aan de andere kant van de grens gaan mengen?

1994 was tegelijk ook het jaar van de eerste vrije verkiezingen hier in Zuid-Afrika. Op 27 april, 20 dagen na het uitbreken van de genocide in Rwanda beleefde 'ons land' zijn eerste verkiezingen na de Apartheid, de eerste verkiezingen waar blank, gekleurd en zwart naast elkaar mochten staan in het kieshokje. 1994, het jaar van de geboorte van de Regenboognatie. Een mijlpaal in de democratisering van het continent.

De zwartste bladzijde en het grootste lichtpunt van de Afrikaanse 20ste eeuw, met daartussen slechts 20 dagen. Goede tijden, slechte tijden, maar dan niet als televisiesoap...